Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η προσφορά ως στάση ζωής


 Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα
 
Ως έννοια του εθελοντισμού μπορούμε να ορίσουμε ότι είναι εκείνη η δράση που σκοπό έχει την βοήθεια και βελτίωση των κοινωνικών, οικονομικών, περιβαλλοντικών και όποιων άλλων θεμελιωδών αναγκών μιας κοινωνίας. Είναι η ανιδιοτελής προσφορά του ατόμου, της επιχείρησης ή του φορέα, που μέσω της ευαισθητοποίησης και της ενσυναίσθησης προσπαθούν να καλύψουν την αδυναμία του κράτους και των μηχανισμών της αγοράς.

Ο εθελοντισμός, ως όρος, προχωράει παράλληλα στο καπιταλιστικό μοντέλο θέλοντας να “δείξει” πως η κοινωνία δεν αξιολογεί τις θεμελιώδεις ανάγκες της μόνο, σύμφωνα με την χρηματική αξία. Έτσι, ο εθελοντής, ως άτομο, προσφέρει οικειοθελώς τις όποιες εργασίες του καλύπτοντας το κενό από τον ελεύθερο χρόνο του για ένα κοινωφελή σκοπό. 

Την εθελοντική προσφορά την συναντάμε μέσω των δράσεων για την συλλογή τροφίμων και είδη πρώτων αναγκών, αιμοδοσία, παζάρια, προσφορά υπηρεσιών - ομάδες έρευνας και διάσωσης, ομάδες πρώτων βοηθειών, δωρεά οργάνων και ιστών, κλπ. Στις επιχειρήσεις ως Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, αλλά και σε αθλητικούς ομίλους στοχεύοντας κυρίως τον εθελοντισμό των νέων με σκοπό την ανάπτυξη αισθήματος αλληλεγγύης.

Ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής 
Αναλαμβάνουμε προσωπικά δράση για κάτι καλύτερο ως προς τη ζωή ενός ατόμου ή της κοινωνίας. Χωρίς να περιμένουμε μόνο από τους άλλους ως φορείς, υπηρεσίες της πολιτείας ή άλλα μέλη της κοινωνίας να ενεργήσουν.

Το κέρδος του εθελοντή
Ο εθελοντισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ήθος και τις ανάγκες για μια καλύτερη ζωή του ίδιου του ατόμου και του συνόλου της κοινωνίας στην οποία βρίσκεται. Ο εθελοντής, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, προσφέρει εργασία χωρίς οικονομικό όφελος. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν απολαμβάνει μια σειρά από οφέλη.

Πρωτίστως, μαθαίνει να είναι αλληλέγγυος και συμπονετικός. Η προσφορά βοήθειας, με όποια μορφή και σε όποιο βαθμό μπορεί ο κάθε ένας, είναι από τις μεγαλύτερες και πιο αληθινές - ως συναίσθημα - χαρές που μπορεί κάποιος να βιώσει. Επίσης, η προσωπική συμβολή για μια κοινωνία πιο δίκαιη δημιουργεί στο άτομο την αίσθηση της υπερηφάνειας και ενισχύει τις καλές πλευρές του χαρακτήρα του. Απολαμβάνει μοναδικές εμπειρίες που θα τον συντροφεύουν για μια ζωή και γεμίζουν αγάπη, καλοσύνη και συμπόνια την καρδιά του.

Ένα ακόμα όφελος που έχει ο εθελοντής μέσω των δράσεων, είναι η γνωριμία με άλλους ανθρώπους. Οι ομάδες των εθελοντών έχουν ένα υπέροχο δέσιμο μεταξύ τους και συχνά οι άνθρωποι βρίσκουν “ισόβιες” φιλίες. Ιδιαίτερα, στην εποχή μας που η επικοινωνία με άλλους ανθρώπους είναι πολύ δύσκολη. 

Οι ομάδες των εθελοντών βοηθάνε όχι μόνο εκείνους για τους οποίους δημιουργήθηκε η δράση αλλά και τα ίδια τα μέλη της ομάδας, μιας και εντάσσονται σε ένα χώρο όπου θα πρέπει να ακούνε, να σέβονται, πολλές φορές θα χρειαστεί να υποχωρήσουν -σε απόψεις και καταστάσεις- και να μάθουν να διασφαλίζουν “μυστικά” και προσωπικά δεδομένα.

Η ενασχόληση σε εθελοντικές δράσεις δίνει την ευκαιρία στο άτομο να μάθει και να εξειδικευτεί σε αντικείμενα και πεδία που δεν έχουν καμία σχέση με το επαγγελματικό αντικείμενο του εθελοντή. Υπάρχει η δυνατότητα να μάθει να κατασκευάζει χειροποίητα αντικείμενα. Ή να εκπαιδευτεί και να συμμετέχει σε ομάδες διάσωσης, ή να παρέχει Πρώτες Βοήθειες. Σε όποιο τομέα και αν επιλέξει το άτομο να ενταχθεί, θα μάθει να προσφέρει την αγκαλιά του, την παρουσία του και την προσωπική του συνδρομή για ένα καλύτερο μέλλον.

Μολονότι ο εθελοντισμός είναι προσωπική υπόθεση του κάθε ατόμου, πολλές φορές και κυρίως στο εξωτερικό η ενασχόληση με τέτοιου είδους δράσεις έχει βοηθήσει το ίδιο το άτομο στο να βρει νέες θέσεις εργασίας, μιας και πολλές φορές είναι ζητούμενο της εταιρίας οι υπάλληλοι της να ασχολούνται ενεργά με τα κοινά.

Οι εθελοντικές δράσεις δεν είναι μόνο δύσκολες ή σκληρές, δεν έχουν μόνο άγχος ως προς το αποτέλεσμα ή απογοήτευση για το όχι αποδεκτό αποτέλεσμα. Έχει αρκετή διασκέδαση, παιχνίδι και δημιουργεί όμορφες παρέες που προσφέρουν ικανοποίηση και ψυχική ηρεμία.

Άλλωστε, ο ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν είναι αυτός που παίρνει περισσότερα αλλά αυτός που δίνει περισσότερα!
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?