Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαθαίνοντας νέες δεξιότητες


Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα 

Για πολλούς ανθρώπους η εκμάθηση για οτιδήποτε καινούριο, είναι δύσκολο, αγχωτικό και δυστυχώς αρκετοί τα παρατάνε με την πρώτη δυσκολία.

Δεν μαθαίνουμε μόνο ότι μας αρέσει, μας ευχαριστεί ή ότι μπορούμε να το κατακτήσουμε από την αρχή. Μαθαίνουμε οτιδήποτε μπορεί να μας φανεί χρήσιμο είτε στη καθημερινότητα μας είτε στην επαγγελματική μας πορεία. Στην αρχή είναι αλήθεια πως είναι δύσκολο. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι άγνωστο. Χρειάζεται να αφιερώσουμε χρόνο αρκετό για να κατανοήσουμε το αντικείμενο, την θεωρεία του και σταδιακά να το αναπτύξουμε και να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας πάνω σε αυτό.

Οι ενήλικοι μαθητές, δυσκολεύονται πολύ περισσότερο στην εκμάθηση νέων δεξιοτήτων, σε αντίθεση με τους ηλικιακά μικρότερους μαθητές. Η διαφορά δεν είναι μόνο στην ηλικία αλλά και στην εκπαίδευση του μυαλού. 

Τα παιδιά έχουν τη μαγική δυνατότητα να αποροφήσουν οτιδήποτε τους πει ο δάσκαλος, χωρίς να κάνουν ανάλυση περιεχομένου και να αναζητούν τις εξαιρέσεις του κανόνα.

Ένα παιδί, αν το παρατηρήσουμε, μαθαίνει μέσα από το παιχνίδι. Οτιδήποτε καινούριο έχει δει ή έχει ακούσει θα το εφαρμόσει αρχικά μέσα στο παιχνίδι του. Στο πρώτο, λοιπόν, στάδιο όπου το παιδί εφαρμόζει μια καινούρια πληροφορία, δεν το νοιάζει αν θα κάνει λάθος. Δεν το νοιάζει ποιος τον βλέπει ή ποιος τον ακούει. Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρετε είναι απλά να το εφαρμόσει, σαν παιχνίδι! Πολλές φορές, μέχρι να νοιώσει ότι το έχει κατακτήσει.

Ένα άλλο στοιχείο που συναντάμε στην εκμάθηση δεξιοτήτων σε παιδιά είναι ο ενθουσιασμός! Ενθουσιάζονται με οτιδήποτε καινούριο ακούνε, μαθαίνουνε ή βλέπουνε. Δεν τους ενδιαφέρει αν αυτό που μόλις άκουσαν ή έμαθαν δεν είναι μια νέα ανακάλυψη. Δεν τους ενδιαφέρει πόσοι το γνωρίζουν ή πόσο καλά το γνωρίζουν. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι τώρα το έμαθαν και είναι συναρπαστικό για το δικό τους κόσμο! Θυμηθείτε πως αντιδράει ένα παιδί ... “ Κοίτα τι έμαθα! Δεν είναι φοβερό;”, “Δες τι μπορώ να κάνω!” ... και μπορεί να είναι απλά μια στροφή γύρω από τον εαυτό τους. Δεν τους νοιάζει αν εσύ, που τους κοιτάς, γνωρίζεις ακόμα περισσότερα πράγματα. Είναι ενθουσιασμένα γιατί στη ζωή τους έμαθαν κάτι ακόμα, που μεχρι εχθές δεν το γνώριζαν ή δεν μπορούσαν να το κάνουν!

Ως ενήλικοι που θέλουμε να εμπλουτίσουμε τις δεξιότητες μας, αλλά ντρεπόμαστε για τα λάθη που θα κάνουμε ή για τον χρόνο που θα μας πάρει έως ότου μάθουμε κάτι καινούριο ή ακόμα και αν φοβόμαστε ή ντρεπόμαστε για την όποια αποτυχία μπορεί να συναντήσουμε, θα πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας τον μικρό μας εαυτό! Τον ενθουσιασμό που ένιωθε για οτιδήποτε συναντούσε για πρώτη φορά και για την αδιαφορία του για το τι επιπλέον γνώριζε κάποιο άλλο παιδί. 

Οι διαφορετικές δεξιότητες που έχουμε κατακτήσει ή και συνεχίζουμε να κατακτούμε δεν μας κάνουν ούτε πιο έξυπνους, ούτε λιγότερο έξυπνους από άλλους που έχουν κατακτήσει λιγότερες ή περισσότερες δεξιότητες. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?