Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έρευνα: Το να δείχνουμε σημάδια άγχους, μπορεί άραγε να μας κάνει πιο συμπαθείς στους άλλους;

Αναρωτιέστε ποια είναι η νέα τάση στην ψυχολογία; Σας έχουμε την επίσημη απάντηση για το τι νέο συμβαίνει τώρα στην ψυχολογία. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Nottingham Trent και του Portsmouth, το να δείχνουμε σημάδια άγχους θα μπορούσε να μας κάνει πιο συμπαθείς και να παρακινήσουμε τους άλλους να συμπεριφέρονται πιο θετικά απέναντί μας.

Ερευνητές εξέτασαν το παράδοξο της συμπεριφοράς στο στρες και συγκεκριμένα το ότι οι άνθρωποι που παρουσιάζουν σημάδια στρες δίνουν στους άλλους την εικόνα ότι είναι σε αποδυναμωμένη κατάσταση και έτσι, φάνηκε πως οι άλλοι αντιδρούσαν πιο θετικά απέναντί τους.

Ως μέρος της μελέτης, οι συμμετέχοντες βιντεοσκοπήθηκαν ενώ συμμετείχαν σε μια εικονική παρουσίαση και συνέντευξη που έπρεπε να προετοιμάσουν με πολύ σύντομη προειδοποίηση. Τα βίντεο παρουσιάστηκαν σε αξιολογητές, οι οποίοι κλήθηκαν να αξιολογήσουν πόσο αγχωμένος πίστευαν ότι ήταν το άτομο στο βίντεο.

Οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι αισθάνονταν περισσότερο άγχος κατά τη διάρκεια της εργασίας θεωρήθηκαν ως πιο αγχωμένοι και από τους αξιολογητές. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν με ακρίβεια πότε οι άλλοι βιώνουν άγχος από τις συμπεριφορές τους — κάτι που παραδόξως δεν έχει ακόμη αποδειχθεί με επιστημονικά στοιχεία.

Οι συμμετέχοντες που αναγνωρίστηκαν ως πιο αγχωμένοι κατά τη διάρκεια της εργασίας, θεωρήθηκαν επίσης πιο συμπαθείς από τους άλλους, δίνοντας μια ιδέα για το γιατί οι άνθρωποι τείνουν να εμφανίζουν σημάδια άγχους.

Ο Δρ Jamie Whitehouse του NTU’s School ofSocial Sciences and research και επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε: «Θέλαμε να μάθουμε ποια πλεονεκτήματα μπορεί να υπάρχουν στη σηματοδότηση του άγχους σε άλλους, για να εξηγήσουμε γιατί οι συμπεριφορές του στρες έχουν αυξηθεί στους ανθρώπους.

«Εάν η παραγωγή αυτών των συμπεριφορών οδηγεί σε θετικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις από άλλους που θέλουν να βοηθήσουν, αντί σε αρνητικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις από εκείνους που θέλουν να σας ανταγωνιστούν, τότε αυτές οι συμπεριφορές είναι πιθανό να επιλεγούν στην εξελικτική διαδικασία. Είμαστε ένα ιδιαίτερα συνεργάσιμο είδος σε σύγκριση με πολλά άλλα ζώα, και αυτός θα μπορούσε να είναι ο λόγος που συμπεριφορές που μεταδίδουν αδυναμία μπόρεσαν να εξελιχθούν».

Η συν-συγγραφέας Καθηγήτρια Bridget Waller πρόσθεσε: «Εάν τα άτομα προκαλούν μια ενσυναίσθητη απόκριση στους αξιολογητές, μπορεί να φαίνονται πιο συμπαθή εξαιτίας αυτού ή μπορεί να είναι ότι ένα ειλικρινές σήμα αδυναμίας μπορεί να αποτελεί παράδειγμα καλοήθους προθέσεως και /ή προθυμία να συμμετάσχετε σε μια συνεργατική παρά ανταγωνιστική αλληλεπίδραση, κάτι που θα μπορούσε να είναι ένα «συμπαθητικό» ή προτιμώμενο χαρακτηριστικό σε έναν κοινωνικό εταίρο. Αυτό ταιριάζει με την τρέχουσα κατανόηση της εκφραστικότητας, η οποία τείνει να υποδηλώνει ότι τα άτομα που είναι πιο «συναισθηματικά εκφραστικά «είναι πιο αρεστοί στους άλλους και έχουν πιο θετικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.»

Συζητώντας τα επόμενα βήματα, η συν-συγγραφέας Dr Sophie Milward από το Πανεπιστήμιο του Portsmouth πρόσθεσε: «Η ομάδα μας αυτή τη στιγμή διερευνά εάν τα μικρά παιδιά δείχνουν επίσης αυτή την ευαισθησία στις καταστάσεις άγχους. Εξετάζοντας την παιδική ηλικία μπορούμε να καταλάβουμε πόσο δύσκολο είναι να ανιχνεύσουμε το άγχος καθώς και τον εντοπισμό του τρόπου με τον οποίο η έκθεση στο άγχος των ενηλίκων μπορεί να επηρεάσει τα μικρά παιδιά».

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από τη Βρετανική Ακαδημία και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας.



Πηγή: Humans may have evolved to show signs of stress to evoke support from others | Nottingham Trent University




Μετάφραση και σύνταξη από την ομάδα του Blog της Internus

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?