Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι γνωρίζεις για τη μορφή τουρισμού Poorism;


Γράφει η Άννα-Μαρία Σερεμετάκη

Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε σε μία αρκετά αναπτυσσόμενη, παράδοξη αλλά και ταυτόχρονα ελπιδοφόρα μορφή τουρισμού. Η εναλλακτική μορφή τουρισμού Poorism δημιουργείται από την σύνδεση δύο λέξεων, poor =φτώχεια/ός και tourism=τουρισμός. Περιλαμβάνει περιήγηση και διαμονή σε υποανάπτυκτες περιοχές και συγκεκριμένα σε περιοχές που οι κάτοικοι ζουν στο όριο της φτώχειας. Υπολογίζεται ότι περίπου 900 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε φτωχογειτονιές με ανθυγιεινά καταφύγια με προβληματικά δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης και ελάχιστη εκπαίδευση σε ολόκληρο τον κόσμο σήμερα.

Αυτό το είδος τουρισμού ξεκίνησε από τη βικτωριανή περίοδο, όταν η ανώτερη τάξη που ζούσε στο βικτωριανό Λονδίνο ταξίδευε στο East End του Λονδίνου για να παρατηρήσει και να παραδειγματιστεί με τον τρόπο ζωής της κατώτερης τάξης. Αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 αναπτύχθηκε Poorism στην Αφρική από ακολούθους του Νέλσον Μαντέλα που ήθελαν να δουν πως εξελίσσονται σταδιακά οι περιοχές της χώρας. Στη νεότερη ιστορία, υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον και συμμετοχή σε προγράμματα Poorism καθώς έχει παρατηρηθεί μία αποστροφή των ταξιδιωτών από τα πλουσιοπάροχα και πολυτελή θέρετρα με τεχνητή φύση προς τον πραγματικό και την ίδια στιγμή άγνωστο κόσμο γύρω μας.

Σήμερα, υπάρχουν εκατοντάδες εκδρομές για Poorism σε ολόκληρο τον κόσμο και σε κάποιες χώρες που οι πολίτες παλεύουν με την οικονομική ανάκαμψη είναι ένα μέσο εισοδήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι περιηγήσεις στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση των συμμετεχόντων και στη βοήθεια τους προς την εκάστοτε περιοχή.

Παρόμοια μορφή τουρισμού με τον Poorism είναι και ο Volunteerism, μια μορφή αλτρουιστικού ταξιδιού που άνθρωποι επιλέγουν να κάνουν εθελοντική εργασία, ενώ ταξιδεύουν και εξερευνούν τον προορισμό τους.

Ποιες είναι όμως οι πιο δημοφιλείς περιοχές Poorism;

#1 Νταράβι, Μουμπάι, Ινδία
Η περιοχή Dharavi στο Μουμπάι θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες παραγκουπόλεις της Ασίας. Κάποιοι poorists (=ταξιδιώτες για Poorism) μένουν έκπληκτοι από τα εργοστάσια ανακύκλωσης της περιοχής και τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών. Όπως σε όλες τις εκδρομές Poorism, μπορεί να νοιώσεις ταπείνωση βλέποντας πως οι άνθρωποι είναι παραγωγικοί και φαινομενικά ευχαριστημένοι με τα ελάχιστα υλικά αγαθά, κάτι που ένας πολίτης της Δύσης δε θα μπορούσε να ασπαστεί.

Για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, αλλά και καλύτερη ποιοτικά ζωή, οι κάτοικοι του Dharavi μετακομίζουν από 10 και άνω ετών σε μεγαλύτερες πόλεις, αναζητώντας δουλειά ή οποιονδήποτε τρόπο να επιβιώσουν και κυρίως στη συλλογή και την ανακύκλωση απορριμμάτων.

#2 Κιμπέρα, Ναϊρόμπι, Κένυα & Καγιελίτσα, Κέιπ Τάουν, Νότια Αφρική
Μερικά μέρη της Αφρικής εδώ και πολλά χρονιά υποφέρουν από τον υποσιτισμό, την έλλειψη παροχής νερού, την εκπαίδευση κι άλλα. Στην παραγκούπολη Καγιελίτσα οι συνθήκες διαβίωσης είναι τρομακτικές. Για να βρουν οι πολίτες καθαρό νερό χρειάζεται να περπατήσουν τουλάχιστον 200 μέτρα, δημιουργώντας προβλήματα κυρίως στην προσωπική τους υγιεινή, στο μαγείρεμα και στην άρδευση.

Ομοίως στην Κιμπέρα, τη μεγαλύτερη παραγκούπολη της Αφρικής, η ποιότητα ζωής είναι στα χαμηλότερα επίπεδα. Μόνο το 1/4 των μαθητών μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά στη φοίτηση ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος. Ο μισθός κυμαίνεται στα 1-2€ ημερησίως με περιορισμένο νερό και ηλεκτρισμό. Επίσης, στις φτωχογειτονιές της Αφρικής πολλοί πολίτες ταλαιπωρούνται με χρόνιες ασθένειες, μεταδιδόμενες ή μη.

#3 Orangi Town, Καράτσι, Πακιστάν
Η τρίτη πιο δημοφιλής περιοχή Poorism βρίσκεται στο Πακιστάν και συγκεκριμένα σε μία περιοχή της πόλης Καράτσι, την Orangi Town. Ένα μεγάλο ποσοστό κατοίκων ζει σε παράγκες ή αυτοσχέδια σπίτια, η τουαλέτα δεν είναι ένα δωμάτιο που υπάρχει σε πολλές οικογένειες με αποτέλεσμα να υπάρχουν όλων των ειδών λύματα σε δημόσιους χώρους και ταυτόχρονα αυτό να συμβάλλει στην εξάπλωση ασθενειών, όπως η χολέρα, εντός των κοινοτήτων.

Αν θέλεις να βοηθήσεις τις παραπάνω περιοχές μπορείς να γίνεις volunteerist (=ταξιδιώτης εθελοντισμού) συνεισφέροντας πραγματικά στην εκάστοτε κοινότητα. Είναι προτιμότερο να συνεισφέρεις εθελοντικά σε τέτοιους προορισμούς παρά μόνο να τους παρατηρείς και να μην προσφέρεις. Συλλογίσου τη καθημερινότητα σου και σύγκρινέ την με έναν κάτοικο των παραπάνω περιοχών. Χρειάζονται έμπρακτα τη βοήθεια σου!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?