Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ας καλλιεργήσουμε το τουρισμό που θέλουμε να έχουμε...

Από τον Μάρκο Σμυρνάκη

Mύρισε ή άνοιξη για το 2017. Ο χειμώνας έφυγε, αφήνοντας τη συντήρηση μας στα χέρια του τουρισμού. Με την έναρξη της νέας καλοκαιρινής σεζόν ας ελπίσουμε ότι, θα αρχίσουμε στην Ελλάδα να ξανά δημιουργούμε τις βάσεις από την αρχή, για ένα βιώσιμο τουρισμό, που θα είναι ικανός να μας συντηρεί κατά την διάρκεια, όχι μόνο του καλοκαιριού, αλλά και ολόκληρου του χρόνου.

Εργάζομαι στο χώρο του τουρισμού και πολλές φορές έχω αναρωτηθεί, εμείς είμαστε αυτοί που εκμεταλλεύονται τους τουρίστες, οι τουρίστες εκμεταλλεύονται εμάς? Πολλοί δυσφημούν τον όρο «Ελληνικός Τουρισμός», ορίζοντας τον ως εκμετάλλευση του τουρίστα επισκέπτη από τους ντόπιους. Αυτό όχι αδίκως, αφού σε πολλές περιπτώσεις αυτό ισχύει.

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια απέδειξαν ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά, όπου λόγο «κρίσης» κυρίως, υπάρχει εκμετάλλευση των παροχών που προσφέρουν τα Ελληνικά τουριστικά καταλύματα, από τους τουρίστες και τα ξένα πρακτορεία.

Φέτος τα νούμερα άφιξης των τουριστών δείχνουν αυξημένα σε σύγκριση με τις 2 προηγούμενες χρονιές, τώρα θα έλεγα είναι και ευκαιρία για την σωστή διαχείριση τους. Πρέπει να πετύχουμε τη χρήση τομή στις παραπάνω δύο περιπτώσεις, αρχίζοντας να καλλιεργούμε τους τουρίστες που θα θέλαμε να έχουμε από εδώ και πέρα.

Ο τουρισμός αποτελεί ένα πολύ διαδεδομένο τρόπο ψυχαγωγίας για πολλά εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτό συνεχίζει να μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Εμείς οι Έλληνες ζούμε σε μία από τις πιο παραδοσιακά, τουριστικές χώρες, μαζί με Γαλλία, Ιταλία κ.α.

Πλεονέκτημα μας για την κατοχύρωση αυτής της διάκρισης, είναι η ομορφιά που προσφέρει η χώρα μας. Οι συνδυασμοί που μπορείς να πετύχεις με Βουνό, Θάλασσα, νησιά, ήλιο, φιλοξενία, είναι ο λόγοι που μας έφεραν και ακόμα φέρνουν τόσα χρόνια τουρισμό στη χώρα μας.

Βέβαια αν μέναμε μόνο στο πλεονέκτημα μας, θα είχαμε σήμερα πολύ περισσότερο τουρισμό και φυσικά καλύτερης ποιότητας. Δυστυχώς επαναπαυτήκαμε με τα πλεονεκτήματα μας και δημιουργήσαμε τα μειονεκτήματα μας.

Ποια είναι αυτά? Η κακή διαχείριση των τουριστικών υπηρεσιών από άπειρους ιδιοκτήτες και εργαζομένους στο συγκεκριμένο χώρο. Ουσιαστικά αντί κάποιοι να προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν το τουρισμό, προσπάθησαν να τον εκμεταλλευτούν.

Ρόδα είναι και γυρνάει.
Οι διάφορες μορφές του τουρισμού περιλαμβάνουν απαραίτητα τρία βασικά στοιχεία: Το ταξίδι στο τουριστικό προορισμό, τη διαμονή σε αυτόν, και τη διατροφή. Αυτό κατάλαβαν οι Έλληνες επιχειρηματίες τα «εξυπνοπούλια», και ανέβασαν στα ύψη τις τιμές, σήκωσαν ψηλά τον αμανέ, βλάπτοντας έτσι την εικόνα μας προς τα έξω. Πως? Από στόμα σε στόμα.

Δυστυχώς υπολόγιζαν πως θα τα «πάρουν» από τον τουρίστα, αγνοώντας εντελώς το τι θα διαδώσει κατά την επιστροφή του στην χώρα του. Με αποτέλεσμα την σταδιακή μείωση του τουρισμού, αφού η εκμετάλλευση αυτή συνεχιζόταν από σεζόν, σε σεζόν, ενώ ταυτόχρονα η δυσφήμιση μεταδιδόταν από στόμα, σε στόμα, κατά την επιστροφή τους στην χώρα τους.

Για την ιστορία, κάπως έτσι, φτάσαμε στο 2011 όπου σημειώθηκε η πρώτη μεγάλη πτώση, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε το 2012, όπου τα νούμερα πάτησαν στον πάτο. Ως λύση για το αδιέξοδο αυτό υιοθετήθηκε το μαχαίρωμα των τιμών, των ταξιδιωτικών πακέτων και ότι άλλο μπορούσαν, για να αυξήσουν το ποσοστό τουρισμού. Εντέλει φαίνεται ότι, από πέρυσι η εκμετάλλευση πέρασε στα χέρια του τουρίστα, κλείνοντας έτοιμα πακέτα σε εξευτελιστικές τιμές.

Το αποτέλεσμα των παραπάνω? Η Ελλάδα προσέλκυσε κακής ποιότητας τουρίστες, αφήνοντας σχεδόν απλήρωτους πολλούς εργαζομένους σε τουριστικές μονάδες, και το κλείσιμο μικρο- μαγαζιών, λόγω της αδυναμίας συντήρησης τους.

Σήμερα!!!
Ας ελπίσουμε ότι όλοι θα βάλουμε μυαλό και θα συμβάλουμε ώστε ο τουρισμός να είναι φιλικός ως προς τον άνθρωπο και ως προς το φυσικό περιβάλλον. Με σκοπό όχι τον πλούτο, αλλά την τουριστική ανάπτυξη, καταπολεμώντας ακόμη και την εποχικότητα.

Πρέπει να αποφύγουμε το δρόμο της αισχροκέρδειας και να βαδίσουμε πάνω σε σωστές στρατηγικές ανάπτυξης των διαφόρων μορφών τουρισμού, όπως: ο αγροτουρισμός, ο περιηγητικός τουρισμός, ο πολιτιστικός τουρισμός, ο συνεδριακός τουρισμός, εναλλακτικός τουρισμός, αλλά και ο τουρισμός των πόλεων (city breaks).

Αν μετριάσουμε την επιθυμία μας για τον πλούτο, και δείξουμε την πραγματική μας φιλοξενία προς τους τουρίστες, τότε αυτομάτως μετατρέπουμε τους τουρίστες σε αγγελιοφόρους, όπου επιστρέφοντας στον τόπο τους μόνο θετικά μηνύματα θα έχουν να διαδώσουν στον κύκλο τους. Επιτυγχάνοντας την καλύτερη θετική διαφήμιση για εμάς και φυσικά την επιβίωση μας….


Μην ξεχνάτε όλοι όσοι δουλεύεται στο χώρο του τουρισμού, ότι εμείς καλλιεργούμε τους επόμενους τουρίστες. Με την εμπειρία και τις υπηρεσίες που προσφέρουμε φέτος, θα τραβήξουμε το τουρισμό της επόμενης χρονιάς. Άρα ας στοχεύσουμε στο κοινό που θέλουμε και όχι στο κοινό που έχουμε.

Καλή σεζόν!

πηγη: menslifestyle.blog


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?