Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι θα έκανες αν κάποιος σου έπαιρνε τη σειρά;


Χαρά Τσέκου, PhD
Ψυχολόγος


Η εκπαίδευση στη θετική διεκδικητική συμπεριφορά εντάσσεται στο πλαίσιο της εκπαίδευσης στις κοινωνικές δεξιότητες, οι οποίες περιλαμβάνουν παρεμβάσεις που έχουν ως στόχο να γίνει το άτομο αποτελεσματικότερο στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Τα πακέτα εκπαίδευσης στη θετική διεκδικητική συμπεριφορά μπορεί να δίνουν έμφαση στη χρήση συμπεριφορικών τεχνικώνη ή/και στην τροποποίηση του δυσλειτουργικού τρόπου σκέψης του ατόμου σχετικά με τη συμπεριφορά του. Η εκπαίδευση στους τρόπους διεκδίκησης προϋποθέτει ότι το άτομο:


  • Εκτιμά τον εαυτό του και τους άλλους.
  • Αποδέχεται ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου παρά την προσπάθειά του θα αποτύχει σε αυτά που επιθυμεί.
  • Προσπαθεί να είναι ρεαλιστής. Για πολλά προβλήματα δεν υπάρχουν τέλειες λύσεις, ούτε μαγικές ικανότητες επίλυσής τους.
  • Παρόλο που θα επιθυμούσε να είναι αγαπητό σε όλους και να έχει πάντα δίκαιη μεταχείριση, κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα εφικτό.
  • Αναγνωρίζει ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά χρειάζονται χρόνο και μεγάλη πρακτική εξάσκηση.
  • Διατίθεται να διερευνήσει νέους τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς.


Τεχνικές για την εκπαίδευση στη θετική διεκδικητική συμπεριφορά


Οι συμπεριφορικές τεχνικές διακρίνονται σε αυτές που εστιάζουν σε εξωλεκτικές συμπεριφορές και σε αυτές που έχουν ως στόχο να τροποποιήσουν λεκτικές συμπεριφορές.

Στη θετική διεκδικητική συμπεριφορά η εξωλεκτική επικοινωνία χαρακτηρίζεται από ένταση φωνής ανάλογη με την περίσταση, βλέμμα που παραμένει σταθερό χωρίς να είναι επίμονο, στάση σώματος που αποπνέει δυναμισμό και ρυθμό ομιλίας που είναι σταθερός. Αντίθετα, στην παθητική συμπεριφορά, σε σχέση με τη βλεμματική επαφή, η ματιά μπορεί να δείχνει «πρόφαση» και στις κινήσεις του άτομου να διαφαίνεται η νευρικότητά του, καθώς και άλλα στοιχεία που μπορεί να υποδηλώνουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, όπως ο μη σταθερός ρυθμός ομιλίας με χαμηλή ένταση. Παρόμοιες εξωλεκτικές συμπεριφορές ενδέχεται να μειώσουν την ισχύ των λεκτικών μηνυμάτων. Στην επιθετική συμπεριφορά, πάλι, το βλέμμα είναι έντονο και επίμονο, η ένταση της φωνής δυνατή και η στάση του σώματος υπερβολική.

Στις λεκτικές συμπεριφορές συμπεριλαμβάνεται η χρήση εκφράσεων που δηλώνουν ευθέως συναισθήματα, είτε αρνητικά είτε θετικά (π.χ. «μου άρεσε το φαγητό»), και η χρήση του πρώτου ενικού προσώπου, όταν εκφράζονται προσωπικές απόψεις (π.χ. «μου αρέσει αυτό το εστιατόριο» αντί «αυτό το εστιατόριο θεωρείται καλό»).

Μία ακόμη τεχνική που χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση στη θετική διεκδικητική συμπεριφορά είναι η τεχνική της «τεχνητής κλιμάκωσης». Εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που τα δικαιώματα του ατόμου απειλούνται. Στον πρώτο βαθμό κλιμάκωσης το άτομο εκφράζει με ευγενικό τρόπο την ενόχλησή του. Στο δεύτερο βαθμό κλιμάκωσης το άτομο επαναλαμβάνει τη θέση του, αλλά τόσο ο λεκτικός όσο και ο εξωλεκτικός τόνος γίνεται εντονότεροι. Στον τρίτο βαθμό κλιμάκωσης το άτομο ενημερώνει τον άλλο για τις συνέπειες της επιμονής του στην ενοχλητική συμπεριφορά. Ο τέταρτος βαθμός κλιμάκωσης αφορά την εφαρμογή των συνεπειών για τις οποίες είχε προειδοποιήσει το άτομο προηγουμένως. Συνεπώς, το τρίτο και τέταρτο επίπεδο απάντησης εφαρμόζονται μόνον εφόσον το άτομο είναι σε θέση να πραγματοποιήσει τις ενέργειες στις οποίες αναφέρεται.

H εκπαίδευση στη θετική διεκδικητική συμπεριφορά περιλαμβάνει και την άσκηση της αντίστασης στις διακοπές κατά τη διάρκεια των συζητήσεων. Η δυνατότητα ολοκληρωμένης έκθεσης κάποιας θέσης είναι εξίσου σημαντική με τη συμμετοχή στη συζήτηση. Ορισμένοι τρόποι αντίστασης στις διακοπές κατά τη συζήτηση είναι οι παρακάτω:

  • Να ανεβάσει το άτομο τον τόνο της φωνής του, συνεχίζοντας να μιλάει.
  • Να επαναλάβει τη φράση με την οποία ξεκίνησε όταν πήρε το λόγο.
  • Να κάνει μία σύντομη παύση και να συνεχίσει να παραθέτει τα επιχειρήματά του με περισσότερη έμφαση.
  • Να χρησιμοποιήσει ανάλογη στάση του σώματος για να τονίσει τα λεγόμενά του, δηλαδή να γείρει το σώμα του προς τα άτομα στα οποία απευθύνεται, να μη στραφεί προς το μέρος του ατόμου που διακόπτει ή να σταματήσει και να του πει «μιλώ, περίμενε να τελειώσω».
  • Να μην απολογηθεί σε αυτόν που διακόπτει (π.χ. λέγοντας «συγγνώμη, μιλώ»).



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?