Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η έννοια των Δημοσίων Σχέσεων

Ρούλα Σκουρογιάννη
Δημοσιογράφος – Επικοινωνιολόγος

 
Είναι έμφυτη η ανάγκη και η ικανότητα του ανθρώπου για επικοινωνία και βελτίωση των σχέσεών του, σε όλους τους τομείς. Σε κάθε εποχή, έχουμε πολλά παραδείγματα από την Ιστορία, για σημαντικές συνεργασίες, συμφωνίες, συμμαχίες ή βελτίωση των σχέσεων δύο κρατών, λόγω επιτυχημένων συζητήσεων και διαπραγματεύσεων. Μέσα σε καθεμία από αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν επιτυχημένες εφαρμογές πρακτικών των Δημοσίων Σχέσεων. Η διπλωματία χωρίς τις Δημόσιες Σχέσεις δε θα μπορούσε να νοηθεί.

Άρα, είναι δύσκολο να εντοπίσουμε το χρονικό σημείο που άρχισαν να εμφανίζονται ως πρακτική οι Δημόσιες Σχέσεις. Αν και πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτό πραγματοποιήθηκε στη Μ. Βρετανία το 19ο αιώνα, πρόκειται μάλλον για τη συνειδητοποίηση ότι έπρεπε να γίνει πιο συστηματική ανάπτυξη του τομέα των Δημοσίων Σχέσεων, σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, λόγω των πιο περίπλοκων οικονομικών και κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επέβαλλε η νεότερη εποχή και η βιομηχανική επανάσταση. Τότε, έγινε πλέον συνείδηση ότι τα νέα δεδομένα απαιτούν την ενεργή συμμετοχή των πολιτών σ’ όλα τα επίπεδα δραστηριοτήτων, καθώς οι διάφορες πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις απαιτούσαν την ομαλή συνεργασία και την υποστήριξή τους.

Όταν, λοιπόν, η πολιτική ηγεσία χρειάστηκε για τις κοινωνικές, εργασιακές ή πολιτικές μεταβολές να στηριχτεί σε συμμετοχικές διαδικασίες, εισήγαγε μια νέα επιστήμη της επικοινωνίας, με τον τίτλο Public Relations, που θα μπορούσαμε να αποδώσουμε ως σχέσεις κοινών ή σχέσεις με το κοινό και στη συγκεκριμένη εκείνη περίοδο –αλλά και διαχρονικά νομίζω- αφορούσε τις σχέσεις του κοινού με την κρατική εξουσία.

Ο σεβασμός του πολίτη, η ενημέρωση και η πληροφόρησή του για νέους τρόπους προοδευτικής ανάπτυξης του κοινωνικού συνόλου κρίθηκαν από την αγγλική ηγεσία ως στόχοι που άμεσα έπρεπε να επιτευχθούν, με εργαλείο για την επίτευξη αυτή την επιστήμη των Δημοσίων Σχέσεων για μια καλύτερη επικοινωνία που θα προσανατόλιζε και θα ενημέρωνε ανάλογα την κοινή γνώμη.

Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια κυρίως, οι Δημόσιες Σχέσεις ως έννοια έχουν παρεξηγηθεί και παρερμηνευτεί αρκετά. Άτομα που δεν έχουν σχέση με τον κλάδο ερμηνεύουν όπως ακριβώς αντιλαμβάνονται την έννοια, γεγονός που οδηγεί πολλές φορές σε λανθασμένα συμπεράσματα. Και επειδή ως έννοια οι Δημόσιες Σχέσεις περικλείουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, συνηθίζεται αυθαίρετα να βαπτίζει ο καθένας τις ασχολίες του που έχουν σχέση με δοσοληψίες πάσης φύσεως ως «Δημόσιες Σχέσεις».

Ας θυμηθούμε, τέλος, ότι σύμφωνα με τον ορισμό που διατυπώθηκε το 1994 σε παγκόσμιο συνέδριο και είναι γνωστό ως «Mexican Statement»: “Δημόσιες Σχέσεις είναι η διαχείριση της φήμης ως αποτέλεσμα των πράξεων, των μηνυμάτων και της αντίληψης των άλλων για αυτά”.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?