Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συναγερμός στο υπουργείο Άμυνας

Γράφει ο Μάρκος Σμυρνάκης
 
Συναγερμός χτύπησε στο υπουργείο Άμυνας, κατά την αποκάλυψη ότι η τρόικα προτείνει την κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας, προκειμένου να μειωθούν οι αμυντικές δαπάνες. Ωστόσο ο Πάνος Παναγιωτόπουλος ήταν κατηγορηματικός στο ότι δεν αλλάζει το καθεστώς της στρατιωτικής θητείας. Είναι τόσο σημαντική η ύπαρξη και η εκπλήρωση στρατιωτική θητείας από τους νέους? Η Τρόικα επιβλήθηκε σε δυσβάστακτα μέτρα και θα υποκύψει σε αυτό?

Κατά την γνώμη μου, η Τρόικα καλώς έπραξε στην έκθεση αξιολόγησης που κατέθεσε στην Κομισιόν να προτείνει, μεταξύ άλλων, να μειωθούν περαιτέρω οι λειτουργικές δαπάνες του στρατού «μέσω αύξησης της χρήσης των ηλεκτρονικών προμηθειών και κατάργησης της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας».

Είναι ανούσιο να καλούνται άτομα τα οποία είτε εργάζονται, είτε έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους, να υπηρετήσουν 9 μήνες. Χάσιμο χρόνου δυστυχώς. Όχι γιατί 9 μήνες υπηρετούν στρατό, αλλά γιατί 9 μήνες, δεν μαθαίνουν τίποτα ουσιαστικό. Η στρατιωτική εκπαίδευση είναι ανύπαρκτη, και η ιδεολογία της πειθαρχίας δημιουργείτε με λάθος τρόπους. Θα ήταν καλύτερα για την άμυνα μας, να επανδρωθεί με επαγγελματίες στρατιωτικούς, ενώ ταυτόχρονα η θητεία να είναι εθελοντική και να παραπέμπει τους εθελοντές σε σχολή έφεδρων αξιωματικών ή σχολείο ειδικών δυνάμεων. Περνώντας από ουσιαστική εκπαίδευση και αυξάνοντας ποιοτικά την άμυνα μας.

Το κόστος του εξοπλισμού για την ένταξη και την συντήρηση των στρατιωτών είναι αρκετά μεγάλο. Ενώ πολλοί από τους στρατιώτες πετούν τον εξοπλισμό μετά την θητεία τους. Καλύτερα λοιπόν αυτές οι δαπάνες να μετατραπούν σε αποταμιεύσεις ή σε μισθούς επαγγελματιών στρατιωτών. Σημαντικό για να σημειωθεί είναι και το εξής, όταν δεν μπορεί η «Μαμά πατρίδα» να φροντίσει τα παιδιά της, δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιβάλει στους γονείς, να εξασφαλίσουν τον εξοπλισμό και τα έξοδα της θητείας των ανδρών. Δυστυχώς ο υλικός εξοπλισμός που εφοδιάζει το κράτος τους στρατιώτες του, δεν είναι επαρκής. Με αποτέλεσμα να επιβαρύνετε η τσέπη του ίδιου του φαντάρου, τόσο για την αγορά των ελλείψεων του, όσο και για την διατροφή του, αφού τελευταία έχει εμφανιστεί ένα νέο μοντέλο οικονομίας που ορίζει όλους τους στρατιώτες που δεν έχουν υπηρεσία, εξοδούχους, αποφεύγοντας τη σίτιση τους.
 Η πρόταση αυτή της Τρόικα, φαίνεται ότι θίγει τον διαχρονικό ιδεολογικό πυρήνα του στρατιωτικού δόγματος των ελληνικών (και μόνο) κυβερνήσεων. Ωστόσο κατά την γνώμη μου αποτελεί μια σωστή διέξοδο, γιατί
  • · Ο στρατός θα είναι εθελοντικός, από άτομα όπου το επιθυμούν - μάχιμα. Μεγιστοποιώντας ποιοτικά την άμυνα μας.
  • · Δεν θα επιβαρύνει οικονομικά τις οικογένειες, αλλά και το ίδιο το κράτος για την θητεία τόσον ατόμων.
  • · Θα δημιουργηθούν θέσεις επαγγελματιών στρατιωτών.
  • · Δεν θα κόβουν φτερά στους Νέους
Παρόλα τα παραπάνω, πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας σχολίαζαν ότι η ελληνική κυβέρνηση ούτε συζήτησε, ούτε πρόκειται να αλλάξει το σημερινό καθεστώς της στρατιωτικής θητείας. Διαβεβαίωναν ακόμη ότι η στρατιωτική θητεία ήταν και θα παραμείνει υποχρεωτική. Μήπως όμως πρέπει να εκτός από το αν καταργηθεί ο στρατός πρέπει στο υπουργείο Άμυνας να συζητήσουν, για το πώς θα γίνει πιο ουσιαστικός? Πως σε περίπτωση πολέμου (αν θεωρήσουμε ότι γι’ αυτό συντηρείτε) θα αμυνθούμε?
 
Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα τη δεκαετία 2000-2009 είχε σταθερά το υψηλότερο ποσοστό σε αμυντικές δαπάνες επί του ΑΕΠ ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. Στην έκθεση της τρόικας αναφέρεται ακόμη ότι οι παραδόσεις στρατιωτικών προμηθειών υποχωρούν σημαντικά και σταθερά από το 2009 λόγω των μειώσεων που έχουν ήδη υιοθετηθεί. Παράλληλα, οι επιχειρησιακές δαπάνες, οι μισθοί και οι συντάξεις αναμένεται να υποχωρήσουν 62% και 41% αντίστοιχα την περίοδο 2009 - 2016.
 Μήπως πρέπει το κράτος αντί να προσπαθεί να εξασφαλίσει την υποχρεωτική θητεία, να εξασφαλίσει τους μισθούς και τις συντάξεις έτσι ώστε να μπορούν οι σύγχρονοι Έλληνες να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν?
 
 
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?