Ένα μνημόνιο υπέρ του Έλληνα

Από τον Μάρκο Σμυρνάκη

Στις πρώτες γραμμές αυτού του άρθρου, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο και την προσοχή, που αφιερώνεται διαβάζοντας τα κείμενα που έχω υπογράψει, εκφράζοντας τις δικές μου σκέψεις και την δικιά μου ματιά πάνω στην επικαιρότητα. Στα προηγούμενα κείμενα εκφράζω την διαφωνία μου στην στρατηγική που ακολουθεί η χώρα και φυσικά αναφέρομαι στην εφαρμογή των δύο μνημονίων και την επίτευξη του δανεισμού. Σε αυτό το κείμενο δεν θα έρθω ενάντια, απλά θα συμβιβαστώ στην ιδέα και θα χαιρετήσω μια συνεργασία ανάμεσα στην Ευρωζώνη και την Ελλάδα. Τα στελέχη της Τρόικα εκ μέρους της Ευρωζώνης αναφέρουν συνεχώς ότι οι ρυθμίσεις του μνημονίου θα εξασφαλίσουν την οικονομική ευημερία της χώρας. Οι ίδιοι δείχνουν να βασίζονται στα νούμερα, καθώς και στην δέσμευση των ηγετών των μεγάλων κομμάτων για την υλοποίηση των ρυθμίσεων, αγνοώντας κάποιους χ παράγοντες, αλλά και κατά πατώντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 

Εγώ με τις όποιες γνώσεις διαθέτω, στο σημερινό κείμενο θα εκφράσω μια πρόταση, όπου ένα μνημόνιο θα μπορούσε να είναι πιο “Ανθρωπινό”. Χρησιμοποιώντας την δύναμη που μου δίνει μια δημοσίευση στον Σύμβουλο Δημοσίων Σχέσεων, θα ήθελα να “μεταλλάξω” ή και να ενισχύσω θα τολμούσα να πω την βοήθεια της Ευρωζώνης προς την χώρα μου και φυσικά θα δεχτώ της ρυθμίσεις του μνημονίου, χωρίς να χρειαστεί να διαμαρτύρομαι στους δρόμους και στις πλατείες. 

Πρώτο μέτρο, δέχομαι μείωση στον μισθό και στα επιδόματα μου, εάν και εφόσον πέσουν οι τιμές και οι ταρίφες στην αγορά, όταν δηλαδή με τα 20 Ε θα νιώθεις ότι κρατάς στα χέρια σου χρήματα και αν πρέπει να το συγκρίνω με τις δραχμές, τότε να αποκτήσει την αγοραστική αξία ενός πεντοχίλιαρου, το οποίο μπορεί να είχε μικρότερη νομισματική αξία έναντι των είκοσι ευρώ, παρ’ όλα αυτά γέμιζε περισσότερο το καλάθι της νοικοκυράς. Πέφτοντας οι τιμές, αυτομάτως επιτυγχάνεται η κίνηση της αγοράς, ενώ θα ξανά δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για την εξυπηρέτηση του κοινού στα καταστήματα, κτίζοντας έτσι τα θεμέλια για την εσωτερική ανάπτυξη της οικονομίας. Με τα υπάρχοντα μέτρα πολλά καταστήματα μένουν άδεια ενώ κάποια από αυτά βάζουν λουκέτα, όπως καλά γνωρίζεται αυτό δεν σημαίνει ανάπτυξη, αλλά πτώχευση και κατά συνέπεια ακόμα πιο επώδυνα μέτρα. 

Δεύτερο μέτρο, δέχομαι την παρουσία εκπρόσωπου από την Τρόικα στην χώρα μου, από την στιγμή που κρίνω τους δικούς μας πολιτικούς Α-ΚΑ-ΤΆ-ΛΛΗ-ΛΟΥ-Σ. Ωστόσο δίνω μια επιπλέον ευθύνη στον εκπρόσωπο της Τρόικα. Τον καθιστώ υπεύθυνο για τις εξαγωγές Ελληνικών προϊόντων, στις χώρες που “θέλουνε” όπως ισχυρίζονται να μας βοηθήσουν. Ας το κάνουν λοιπόν έμπρακτα, γιατί όπως εμείς εισάγουμε από αυτούς Προϊόντα, έτσι και αυτοί θα πρέπει να εισάγουν τα δικά μας. Δημιουργώντας σταδιακά, πλήρης ανάπτυξη της χώρας μας. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχω ακούσει να κλείνεται ούτε μια συμφωνία για εξαγωγή Ελληνικών προϊόντων. Αν εφαρμοστούν τα παραπάνω θα εξασφαλίζονται ευκολότερα οι δώσεις προς την τρόικα, από “ δουλεμένα” λεφτά και χωρίς αυξήσεις στον ΦΠΑ και επιπλέον επιβάρυνση του ελληνικού λαού, που εκτός των άλλων τείνει να μείνει και άνεργος και φορολογούμενος. Θα μπορούσαμε με μεγάλη επιτυχία να εξάγουμε πολλά ελληνικά και κρητικά προϊόντα όπως το λάδι, οπωροκηπευτικά, ρακί, κρασί, ούζο και μαστίχα. Με αυτό τον τρόπο πολύ εύκολα θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, καθώς και ενίσχυση της οικονομίας. 

Για όσους κατακρίνουν την λέξη “ακατάλληλους” που χρησιμοποίησα παραπάνω, τους ενημερώνω ότι προκύπτει και από το ιστορικό της σύγχρονης πολιτικής Ελλάδας, η οποία δίνει προτεραιότητα στην εξωτερική της πολιτική, αψηφώντας την εσωτερική της σταθερότητα. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στο γεγονός ότι το μόνο που δεν θέλουν οι ηγέτες μας, είναι να αμαυρωθεί η εικόνα της κυβέρνησης τους προς τα έξω, τη στιγμή που στο εσωτερικό τους περιβάλλον χρειάζονται αστυνομική προστασία, είτε στην βουλή, είτε και σε προσωπική τους έξοδο. Καθώς επίσης οι ίδιοι φαίνεται να Υιοθετούν τον τίτλο “Ακατάλληλοι”, αφού δέχονται τον εκπρόσωπο της Τρόικα να τους επιδείξει την δουλειά τους. 

Μέτρο τρίτο, δεν δέχομαι να πληρώνω τα φάρμακα μου ή την επίσκεψη μου στον δημόσιο γιατρό, την στιγμή που παίρνω μία μειωμένη σύνταξη και την στιγμή που όσο χρόνια εργάζομαι ως νέος, γίνονται αρκετές κρατήσεις από τον μισθό μου, χωρίς να χρειαστεί να παίρνω φάρμακα ή να επισκέπτομαι τον δημόσιο γιατρό. Χαιρετώ το μέτρο μόνο όταν οι τιμές των φαρμάκων δεν ξεπερνούν τις τιμές των πρώτων υλών. Διαφορετικά, δέχομαι την κοινωνική ασφάλεια και τις κρατήσεις, μόνο όταν έχω το δικαίωμα να επισκεφτώ το γιατρό μου, χωρίς να χρειάζεται να έχω το πορτοφόλι μου μαζί, δέχομαι τις κρατήσεις για την κοινωνική μου ασφάλεια, όταν θα χρειαστεί να πάρω φάρμακα και η ασφάλεια μου θα πληρώνει το μερίδιο που της αντιστοιχεί. Εν κατακλείδι δεν μπορεί ένα δημοκρατικό κράτος να στερεί από τον λαό του, την ανάγκη για προαιρετικό έλεγχο της υγείας του, η την ανάγκη καταπολέμησης της όποιας ασθένειας του, για να αποκτήσει την τελική αρτιότητα της φυσικής του κατάστασης. 

Μέτρο τέταρτο, δεν δέχομαι να πρέπει να παίρνω τόσα λίγα χρήματα μισθό και να μην πληρώνομαι υπερωρίες, την στιγμή που με αυτά τα χρήματα θα πρέπει συν των άλλων να στείλω τα παιδιά μου στο φροντιστήριο για να μάθουν “γράμματα”. Πρέπει η ύλη των μαθημάτων στα σχολεία και τις σχολές να είναι επαρκής. Τα παιδιά μας θα πρέπει να αποκτούν πλέον παιδεία, από μικρή ηλικία και όχι να προετοιμάζονται κατάλληλα, για να αποτελέσουν τα νέα εξελιγμένα ρομποτάκια (τελευταίας γενιάς) του συστήματος, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Χωρίς την σωστή διαπαιδαγώγηση, δημιουργούνται άτομα χωρίς προσωπική άποψη, χωρίς γνώμη, άτομα εύκολα κατευθυνόμενα από προπαγανδιστές. Αν το δούμε και από μία άλλη οπτική γωνία, θα μπορούσαν να προσληφθούν επιπλέον καθηγητές όπου θα κάνουν ιδιαίτερα, και πρόσθετα μαθήματα όχι μόνο θεωρίας, αλλά και ενημέρωσής διαπροσωπικού προσανατολισμού και επαγγελματικής αποκατάστασης, μειώνοντας έτσι κι άλλο το ποσοστό ανεργίας. 

Όλα τα παραπάνω αποτελούν την προσωπική μου άποψη. Ξέρω ότι πολλοί από εσάς που θα το διαβάσετε έχετε και άλλες απόψεις, θα χαρώ να τις δω δημοσιευμένες στα σχόλια, έτσι ώστε να βγει μια πιο ολοκληρωμένη άποψη. Που ξέρετε ίσως επηρεάσει και κάποιους έτσι ώστε και τελευταία στιγμή να πάρουν τις κατάλληλες αποφάσεις. Η ακόμα να στείλουμε μια ολοκληρωμένη άποψη εμείς οι ίδιοι στο Υπουργείο.