Η φύση και τα παιχνίδια της

Γράφει η Κατερίνα Πλασσαρά

Υπάρχει μια θεωρία που λέει πως το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε ένα πλάσμα είναι να εκλείψει εντελώς το είδος του, η φυλή του, η ομάδα του. Κι αυτό γιατί μέσα από αυτές τις ομαδοποιημένες κοινωνίες διασώζονται και μεταφέρονται στο μέλλον οι ιδιαιτερότητες, οι ικανότητες, η ανθεκτικότητα, η καλή υγεία, που συνδέεται με το χώρο και τις συνθήκες όπου έζησαν οι πρόγονοι, τα χαρακτηριστικά, η ιστορία του, ο πολιτισμός, αυτό που με μια λέξη ονομάζουμε «κληρονομιά». Και αυτό ισχύει για όλα τα είδη, γι’ αυτό και ο αριθμός των αρσενικών που χρειάζεται σε κάθε τέτοια κοινότητα προκειμένου να διασωθεί είναι μικρότερος από των θηλυκών. Ένα αρσενικό, λέει, μπορεί να γονιμοποιήσει πολλά θηλυκά, γι’ αυτό και το είδος μπορεί να σωθεί ακόμα κι αν έχει μικρό αριθμό αρσενικών. Αντίθετα, τα θηλυκά θα πρέπει να είναι περισσότερα, αφού αυτά θα τεκνοποιήσουν και θα αυξήσουν τον αριθμό της ομάδας τους.

Οι οπαδοί αυτής της θεωρίας τονίζουν το γεγονός ότι από τη φύση στα περισσότερα είδη ο αριθμός των αρσενικών είναι συνήθως μικρότερος. Ακόμα σημειώνουν ότι δεν είναι τυχαίο πως τα νεαρά αρσενικά είναι εκείνα που αναλαμβάνουν τη διάσωση της ομάδας όταν δέχεται την επίθεση εχθρού. Που σημαίνει ότι οι απώλειες από τη μάχη θα αφορούν κυρίως νεαρά αρσενικά! Μάλιστα, ισχυρίζονται ότι ακόμα και στα οικόσιτα ζώα ο «νόμος» συνεχίζει να λειτουργεί, αφού αυτά που οδηγούνται στο σφαγείο είναι κυρίως τα νεαρά αρσενικά! Τώρα, με το ανθρώπινο είδος δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά κι εδώ οι οπαδοί της θεωρίας, μας λένε ότι ισχύουν οι ίδιοι φυσικοί κανόνες. Ότι αυτός είναι ο λόγος που τα αρσενικά έχουν μεγαλύτεροι ροπή στην πολυγαμία (χαρέμια) και ότι πάλι τα νεαρά αρσενικά είναι που οδηγούνται στον πόλεμο και θυσιάζονται για να σώσουν τη φυλή τους ή την πατρίδα τους! ( Άκου να δείς θεωρεία! Άσε που δεν μας λένε τι είναι αυτό που πρέπει να διασωθεί μετά την ισοπέδωση που ονομάζεται «παγκοσμιοποίηση», αλλά φυσικά αυτά είναι «αλλού παπά ευαγγέλιο»…). Για τα ζώα όμως φαίνεται πως, λίγο πολύ, όλα αυτά μπορεί να ισχύουν. Καλύτερα όμως ας ξεχάσουμε τις θεωρίες κι ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να φρενάρουμε την εξαφάνιση ειδών που οφείλεται σε δικές μας ενέργειες. Για να σωθεί το θαύμα που λέγεται «βιοποικιλότητα», το οποίο και ωραίο είναι και αναγκαίο για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη.

Σημείωση:  Η Ευρωπαϊκή Ημέρα της Βιοποικιλότητας είναι κάθε Σεπτέμβρη. Ας ετοιμαστούμε!

Πηγή: Τηλέραμα 

Δημοσίευση: Βογιατζάκη Δέσποινα