Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η χορηγία στις Δημόσιες Σχέσεις

 
Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα 
 
Η χορηγία γεννιέται στην Αρχαία Αθήνα το 500 π.χ., όπου θεωρείται αναγκαία πράξη από τους πλούσιους Αθηναίους προς τον απλό λαό. Η χορηγία δίνεται στον τομέα του πολιτισμού, με την ιδέα πως όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε θέατρα ώστε να καλλιεργηθεί ο νους και να μην είναι εύκολα θύματα εκμετάλλευσης από τους εύπορους της εποχής!

Την σκυτάλη παίρνει η Αρχαία Ρώμη, όπου δημιουργεί τα πρώτα Festivals. Εν συνεχεία η χορηγία αναπτύσσεται και εδραιώνεται σε όλα τα κράτη ως εργαλείο των Δημοσίων Σχέσεων.

Επιχειρήσεις και οργανισμοί που αντιλήφθηκαν πως δεν επαρκεί μόνο η Διαφήμιση και οι καλές πωλήσεις ως μέσω προώθησης της εικόνας τους, έχουν εντάξει στο τμήμα των Δημοσίων Σχέσεων την χορηγία, δηλαδή την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη. Δεν νοείται στις μέρες μας εταιρία ή οργανισμός να μην συμβάλει ενεργά στην κοινωνία, βοηθώντας ανθρώπους με χαμηλό οικονομικό πλαίσιο, ή στο περιβάλλον, δημιουργώντας δράσεις ανακύκλωσης / αναδάσωσης, κλπ. ή στην πολιτιστική κληρονομιά, σε χορηγία αθλητικών/ εικαστικών, κλπ. εκδηλώσεων.

Στόχος της χορηγίας στην επιστήμη των Δημοσίων Σχέσεων είναι η αύξηση της αναγνωρισιμότητας, η βελτιοποίηση / επίδειξη του κοινωνικού τους προσώπου, η δημιουργία εμπορικών ευκαιριών και νέων συνεργασιών, η προώθηση της κοινωνικής ευθύνης, η διαμόρφωση νέων τάσεων και φυσικά η αύξηση των πωλήσεων και του κέρδους.

Ο διοργανωτής της εκδήλωσης αναζητά χορηγία μέσω χρημάτων ή εξοπλισμό ή ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να μπορέσει να πραγματοποιήσει την εκδήλωση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο χορηγός έχει το δικαίωμα να καλύψει ολόκληρο το σύνολο ή μέρος του κόστους της εκδήλωσης.

Ο χορηγός πριν δώσει την χορηγία του θα πρέπει να εξετάσει πολύ προσεκτικά τον ίδιο τον παραγωγό όπως και την εκδήλωση, να έχει υπολογίσει από πριν το κόστος που μπορεί να διαθέσει και η χορηγία να είναι συμβατή με το εμπορικό και κοινωνικό πλαίσιο της εταιρίας και των πελατών της. Επίσης, ο χορηγός δεν πρέπει να εκμεταλλεύεται εμπορικά την ενέργεια του. Δεν θα πρεπει να θεωρεί την χορηγία ως "δωρεάν" ή φτηνή διαφήμιση. Τέλος, σημαντικό είναι να θυμόμαστε πως η χορηγία είναι κομμάτι των Δημοσίων Σχέσεων και βοηθάει στη προώθηση του χορηγού αλλά δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να αντικαταστήσει τη Διαφήμιση!

Ως ορισμό μπορούμε να ανακαλέσουμε εκείνο του κορυφαίου Σύμβουλου Επικοινωνίας, Θαλή Π. Κουτούπη, που ορίζει την χορηγία ως "η χρηματοδότηση και στήριξη κρατικών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών και δραστηριοτήτων κοινωνικού περιεχομένου, από ιδιωτικές επιχειρήσεις, εφόσον εμπεριέχει μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό στον δημόσιο – κοινωνικό τομέα και με αποκλειστικό αντιστάθμισμα των χορηγών, την πίστωση τους από την κοινωνία με την ευπορία τους". 
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?