Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μη φοβάσαι τον εκφοβισμό, μίλα! Δεν είσαι μόνος!

Γράφει ο Μάρκος Σμυρνάκης

Bullying ή στα ωραία μας Ελληνικά εκφοβισμός, αποτελούν έναν όρο που επαναλαμβάνεται συνεχώς σ’ όλες τις συζητήσεις στις παρέες και αναδιατυπώνεται συνεχώς στα ΜΜΕ. Ποιος είναι όμως ο ορισμός του? Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα αντιμετώπισης και πρόληψης του εκφοβισμού, ως ορισμός δίνεται, μια επιθετική, σκόπιμη πράξη ή συμπεριφορά που εκδηλώνεται από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων επαναλαμβανόμενα. Έχει διάρκεια στο χρόνο και απευθύνεται σε ένα άτομο (θύμα) που δεν μπορεί να υπερασπιστεί εύκολα τον εαυτό του.


Ο ορισμός αυτός υπογραμμίζει τη σκοπιμότητα του εκφραστή της βίαιης συμπεριφοράς και την πρόκληση φυσικής ή ψυχολογικής βλάβης στα θύματα. Επιπλέον, η διαφορά του εκφοβισμού με τις συνηθισμένες διαμάχες μεταξύ των παιδιών είναι ότι σε αυτή τη μορφή η βία επαναλαμβάνεται συνεχώς και ότι υπάρχει ανισορροπία ισχύος μεταξύ του θύτη και του θύματος, με την επιβεβαίωση της κυριαρχίας του θύτη πάνω στο θύμα (ως προς την ηλικία, τη φυσική δύναμη κ.λπ.).


Μορφές Εκφοβισμού 

Οι Sharp και Smith (1994), ανάλογα με τον τύπο και την ένταση της επιθετικής συμπεριφοράς, επισημαίνουν τις ακόλουθες μορφές εκφοβισμού: 
· Φυσικός εκφοβισμός χειρονομίες, σπρώξιμο, επίδειξη φυσικής δύναμης), 
· Λεκτικός εκφοβισμός (τραυματισμός, εκβιασμός, ταπείνωση, καταπίεση, προσβολή, βρίσιμο), 
· Έμμεσος εκφοβισμός (κοινωνική χειραγώγηση που αφορά στη χρησιμοποίηση των άλλων ως μέσα αντί για την άμεση επίθεση στο θύμα, για παράδειγμα, ενοχλητικά και επιθετικά σχόλια, συστηματική εξαίρεση ενός ατόμου από τις δραστηριότητες μιας ομάδας κ.λπ.). 

Ο φυσικός και ο λεκτικός εκφοβισμός μπορούν να θεωρηθούν ως άμεσες μορφές, καθώς εμπεριέχουν την κατά πρόσωπο επαφή του θύτη με το θύμα 


Με “πατέρα” του τον Εκφοβισμό και “μητέρα” του την εξάπλωση των κοινωνικών δικτύων στο ευρύ κοινό, το 2008 γεννήθηκε (σύμφωνα επίσης με το Smith) ο κυβερνοεκφοβισμός. Ως ορισμός διαφέρει από το παραδοσιακό ως προς τον τρόπο άσκησης του, καθώς και στο μέγεθος των ακούσιων ή εκούσιων μαρτύρων (οπού σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να μη γνωρίζουν καν το θύμα). Συγκεκριμένα είναι: ‘Μια επιθετική, σκόπιμη πράξη που εκδηλώνεται από μια ομάδα ατόμων ή ένα άτομο με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων επαφής, που είναι επαναλαμβανόμενη, έχει διάρκεια στο χρόνο και απευθύνεται σε ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ο θύτης του κυβερνοεκφοβισμού μπορεί να δρα ανώνυμα και να διασπείρει τις προσβολές μέσω διαδικτύου, το οποίο του παρέχει τη δυνατότητα να τις διαδώσει σε ανεξέλεγκτο αριθμό ατόμων. 


Κατά τη διάρκεια του Εκφοβισμού – Bullying 

Το Bullying με τις διαστάσεις που έχει πάρει είναι δύσκολο ν’ αντιμετωπιστεί, παρ’ όλα αυτά το καλύτερο όπλο μας ενάντια του είναι ή πρόληψη. Για να μπορέσουμε να οραματιστούμε το τερματισμό του, θα πρέπει να στοχεύσουμε σε μια δέσμευση δημιουργίας ενός υγιους περιβάλλοντος όπου τα παιδιά μπορούν να αναπτυχθούν, κοινωνικά και εκπαιδευτικά, χωρίς να φοβούνται. Πάρτε τα μέτρα σας ως κηδεμόνας. Ενημερωθείτε σωστά για το θέμα και έπειτα μάθετε στο παιδί σας πως να χειρίζεται το bullying. Η υλοποίηση μικρών ρόλων σε προστατευμένο χώρο (όπως το σπίτι σας) αποτελεί μάθημα SOS. Υποκριθείτε σενάρια ως θύμα για να δει ποια θα ήταν η δική σας προσέγγιση. 

Ωστόσο κατά την εξάλειψη του προβλήματος, επιστημονική στήριξη χρειάζονται οι γονείς των θυτών αφού στις περισσότερες περιπτώσεις οι ίδιοι προκαλούν βλάβες στα παιδία τους. Τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, αποκτούν δύναμη εκφοβίζοντας άλλους για να νιώθουν οι ίδιοι καλύτερα. Επίσης άλλος ένας λόγος που οδηγεί θύτες στη χρήση εκφοβισμού είναι το ποσό δημοφιλής είναι ο ίδιος ο θύτης. Αποτέλεσμα αυτού η χρήση εκφοβισμού για να συνεχίσει να είναι δημοφιλής και να αποκτήσει “εξουσία”. 



Οι καθηγητές 

Από τη πλευρά το δασκάλων χρειάζεται προσοχή ως προ το τρόπο παρατήρησης των νέων, γιατι αυτά τα φαινόμενα εκδηλώνονται κυρίως σε χώρους όπου δεν υπάρχει επίβλεψη (τουαλέτες, νεκροί χώροι στην αυλή κλπ). Έπειτα χρειάζεται άμεσος και σωστός χειρισμός ως προς την αντιμετώπιση του. Δηλαδή διακοπή, καταγραφή, και ενημέρωση της διοίκησης για το περιστατικό. Ενώ τέλος από τη διοίκηση θα πρέπει να γίνει ενημέρωση στους γονείς των εμπλεκόμενων. 


Γονείς Θυμάτων 

Παρατηρήστε τα σημάδια γιατί δύσκολα θα σας το εκμυστηρευτούν τα παιδιά. Σημάδια ανεξαρτήτου ηλικίας μπορεί να είναι: 

· Σκισμένα ρούχα, 
· Δισταγμός να πάει σχολείο, 
· Εφιάλτες, 
· Κλάμα, 
· ενδείξεις κατάθλιψης και άγχους. 
· Αλλαγή συμπεριφοράς 
· Χαμηλή αυτοεκτίμηση – αυτοπεποίθηση

Αν παρατηρήσουμε πρόβλημα, τότε πρέπει να το διερευνήσουμε για να βρούμε τη ρίζα του. Μιλήστε μαζί του ανοιχτά για να καταλάβετε τι συμβαίνει στο σχολείο και τι χρειάζεται να κάνετε για να ξεκαθαρίσετε το πεδίο, ο καθησυχασμός "θα περάσει" ή "δεν πειράζει" είναι λανθασμένη κίνηση που θα επιφέρει λάθος αποτελέσματα. Δυστυχώς η καταπολέμηση του είναι χρονοβόρα και ανάλογη με το μέγεθος που εντοπίζεται. Οπότε μέχρι να γίνει κάτι από τη διοίκηση του σχολείου και αφού έχει ξεκινήσει η διαδικασία έρευνας εκεί, καθοδηγήστε το παιδί σας πως να χειρίζεται το bullying. Μη το αφήσετε να νιώθει ηττημένο και κατατροπωμένο. Μη το αφήσετε να νομίζει ότι είναι μόνο. Στη συνέχεια βασιστείτε στο πρόβλημα που έχετε εντοπίσει και παίξτε σενάρια στο σπίτι. Δείξτε του πως να αγνοεί ένα παιδί που εκφοβίζει ή αναπτύσσει συμπεριφορά που αντιγράφει το bullying.


Προστατέψτε το με όρια και τρόπους χρήσης κατά την περιήγηση του στο διαδίκτυο. Ενημερωθείτε πρώτα εσείς και μετά δείξτε στο παιδί σας πως να χρησιμοποιεί τα social media. Κάντε φίλο το παιδί σας, αποκτήστε τους κωδικού του πρόσβασης και βέβαια φροντίστε ο υπολογιστής να βρίσκεται σε ελεγχόμενο χώρο (σαλόνι, όχι δωμάτιο), οπού θα μπορεί να επιβλέπεται ανα πάσα στιγμή. Όσο για το κινητό του σκεφτείτε πολύ καλά αν θα πρέπει να έχει κάμερα η όχι, καθώς και η χρήση του να γίνεται ορατά, δηλαδή να μη κλείνεται στο δωμάτιο του και να το χρησιμοποιεί με τις ώρες.


Γονείς θυτών

Εδώ ξεκινάει το πρόβλημα. Εδώ βρίσκεται η ρίζα. Είναι πολύ δύσκολο από τη πλευρά του κηδεμόνα να γίνει κατανοητό, αφού τα παιδιά διαμορφώνονται από τη συμπεριφορά των γωνιών τους. Κατά συνέπεια εκεί υπογραμμίζεται το πρόβλημα. Όταν τα παιδιά εκτίθενται σε μία επιθετική συμπεριφορά ή σε ένα πολύ αυστηρό περιβάλλον στο σπίτι, είναι πιθανό να προχωρήσουν σε bullying στο σχολείο. Ωστόσο ως γονέας Θύτη, μπορείτε να στηρίξετε έστω και καθυστερημένα το παιδί σας. Αν δεν έχετε τον τρόπο επικεινωνείστε και συμβουλευτείτε ειδικούς. Η στάση σας θα πρέπει να βαδίζει στο δρόμο της πειθαρχίας και της εκπαίδευσης του παιδιού σας. Τονίστε του πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που κάνει. Θυμίστε του ότι έχει ψυχικές και νομικές συνέπειες. 



Μιλήστε!!!!
Δεν είστε μόνοι!!!

1056 ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ
«Γραμμή στήριξης παιδιών και εφήβων 116 111»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?