Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φουντώνει το συναίσθημα του ρατσισμού στην Ελλάδα.

  Γράφει ο Μάρκος Σμυρνάκης
 
Προσπαθώντας να δώσω ένα σύγχρονο ορισμό για την λέξη “Ρατσισμός”, θα έλεγα ότι, χρησιμοποιείται για να αναγάγει μια ομάδα, ως υπέρτερη άλλων. Πιο συγκεκριμένα περιγράφει τις πράξεις μιας ομάδας ανθρώπων (οι οποίοι συνδέονται με κάποια κοινά χαρακτηριστικά) εναντίον μίας άλλης ομάδας. Η προέλευση της προέρχεται από το πιο συνηθισμένο είδος ρατσισμού, δηλαδή τον φυλετικό ρατσισμό, εκ της Ιταλικής όμως γλώσσας, “razza (ράτσα) που σημαίνει φυλή.

Τα είδη του διακρίνονται σε:
1.       Φυλετικός Ρατσισμός: Εξωτερική Εμφάνιση, Χρώμα, μετανάστες
2.       Κοινωνικός Ρατσισμός:  Άστεγοι, Ηλικία, Οικονομική & Κοινωνική Θέση, Θρησκεία, Μειονότητες, Ομοφυλοφιλία, Ναρκωτικά, Ασθένειες, ΑΜΕΑ
3.       Θεσμικός Ρατσισμός
Ελληνική περίπτωση
Στην Ελλάδα παρατηρούνται όλα τα είδη ρατσισμού. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μείωση του ποσοστού εμφάνισης του. Δυστυχώς όμως δεν κράτησε για πολύ. Σήμερα ο φυλετικός ρατσισμός εκφράζεται ολοένα και πιο έντονα.  Η αιτία αυτού? βασίζεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα έχει φτάσει και “φιλοξενεί” περισσότερους μετανάστες από όσο βαστά η τσέπη των Ελλήνων. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι ο Έλληνας φορολογείτε για την “διάσωση” της χώρας, ο αλλοδαπός όχι. Ο Έλληνας που δεν είναι ασφαλισμένος, θα πληρώσει το νοσοκομείο, εάν όμως δηλώσει ξένο όνομα, θα τον εξυπηρετήσουν δωρεάν, Γιατί? Ο Έλληνας θα φορολογηθεί, θα υπηρετήσει στο στρατό, ενώ ο αλλοδαπός όχι. Υπάρχουν και άλλα πλεονεκτήματα όταν είσαι μετανάστης στην Ελλάδα, αλλά σκοπός του άρθρου δεν είναι πια είναι τα πλεονεκτήματα, αλλά ποιός ευθύνεται γι’ αυτά, αυξάνοντας έντονα το χάσμα ρατσισμού στην χώρα μας.
 
Το Πρόβλημα δεν είναι οι μετανάστες
Ως σώφρων άνθρωποι, αξίζει να έχουμε στο μυαλό μας ότι δεν φταίει κανένας  αλλοδαπός, γι’ αυτή την κατάσταση. Στην πραγματικότητα, οι μετανάστες είναι άνθρωποι οι οποίοι έψαξαν σε ξένη χώρα ένα καλύτερο αύριο. Όπως έκαναν οι Έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό. Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να τους κατηγορήσει γι’ αυτό. Το πρόβλημα εντοπίζεται καθαρά κυβερνητικό. Πολύ απλά αν πρέπει σε αυτή την φιλόξενη χώρα να επιβιώσουμε Έλληνες και αλλοδαποί, θα πρέπει να συνεισφέρουμε όλοι το ίδιο, διαφορετικά θα χαθεί η ευημερία μεταξύ Έλληνα και αλλοδαπού. Συγκεκριμένα χρειάζεται αναπροσαρμογή των δικαιωμάτων. Σε διαφορετική περίπτωση θα υπάρξουν και συνέπειες, που στην απλή τους μορφή οδηγούν σε μια υποτίμηση μιας ομάδας ατόμων, ενώ σε πιο βαριά μορφή, μπορεί να γεννήσει τα αίτια για τρομοκρατικές ενέργειες ή ακόμα και πόλεμο στο αποκορύφωμα του. Ακούγεται ακραίο, αλλά ωστόσο έχει ξανά συμβεί στο παρελθόν.
Ο Ρατσισμός είναι ένα ευαίσθητο θέμα που χρειάζεται πολύ προσοχή. Κατά τους ειδικούς, ο ρατσισμός θεωρείται παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος του ανθρώπου στην ισότητα, στους τομείς της εργασίας, της πολιτικής, της οικονομίας και άλλων παραγόντων της καθημερινότητας.
«σπουδαίοι αγωνιστές κατά του ρατσισμού, αναγνωρισμένοι παγκοσμίως, και μάλιστα χωρίς χρήση βίας, είναι οι βραβευμένοι με βραβείο Νόμπελ, Νέλσον Μαντέλα που αγωνίσθηκε κατά τουΑπαρτχάιντ και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ που αγωνίστηκε ενάντια των φυλετικών διακρίσεων στις ΗΠΑ».
 
Οι Αιτίες προέλευσης του ρατσισμού
Οι αντιτασσόμενοι στον ρατσισμό, οι οποίοι ανήκουν και στην πλειονότητα, δίνουν εν συντομία, τους ακόλουθους παράγοντες ως υπαίτιους για την προώθηση του.
·         Δημιουργία προκαταλήψεων και στερεοτύπων από την οικογένεια
·         Η εύκολη επιρροή του ανθρώπου σε θέματα προπαγάνδας που έχουν ως κύριο θέμα τον ρατσισμό
·         Η ανεργία ωθεί τους ανθρώπους στον ρατσισμό
·         Έλλειψη παιδείας
·         Κρατικές αδικίες στα δικαιώματα διαμονής μεταξύ αλλοδαπών και ντόπιων πολιτών (φόροι, επιδόματα, υγεία, εργασία, κλπ).
 
Με την ανάγνωση αυτού του άρθρου, πολλοί ίσος μου κρεμάσετε την ταμπέλα “Ρατσιστής”, ωστόσο ως πολίτης της Ελλάδας και αγωνιζόμενος για την επιβίωση της χώρας, εντοπίζω ένα Κρατικό σφάλμα και προσπαθώ να το τονίσω, σκοπεύοντας στον επηρεασμό των αναγνωστών. Σκοπός μου λοιπόν αποτελεί, όσοι το διαβάσατε να κατανοήσετε ότι οι μετανάστες ήρθαν εδώ για τις καλύτερες συνθήκες που η Ελληνική κυβέρνηση τους παρέχει, δεν ζήτησαν τίποτα, τα βρήκαν έτοιμα. Επίσης να υπογραμμίσω ότι δεν δίνω  ολοκληρωμένη λύση στο πρόβλημα, ωστόσο το εντοπίζω για τους ειδικούς.
 
 

Σχόλια

  1. Αρκετά επιφανειακή ανάλυση του προβλήματος, όπως οι ανάλατες εκθέσεις που γράφαμε στο λύκειο.
    Μια εκ βαθέων ανάλυση του προβλήματος τίθεται εδώ: http://bit.ly/RzpTRG

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που μπήκατε στη διαδικασία ανάγνωσης μιας επιφανειακής και ανάλατης ανάλυσης, όπως αυτές που γράφουν στο λύκειο. Θα ήθελα όμως να σας υπενθυμίσω ότι και οι τελειόφοιτοι λυκείου, μπορούν να έχουν το δικαίωμα να εκφέρουν την γνώμη τους έστω και αν είναι επιφανειακή, γιατί πολύ απλά ζουν στην ίδια χώρα, υπό τις ίδιες συνθήκες. Θα ήταν προτιμότερο αντί, να κατακρίνεται το παραπάνω κείμενο, να μας στείλετε την εκ βαθέων ανάλυση σας και να την δημοσιεύσουμε.

      Με εκτίμηση

      Διαγραφή
    2. Μόνο που και τα θέματα που γράφαμε στο λύκειο ανάλατα ήταν. Δε θα πει κανένας στα λυκειόπαιδα να γράψει για τη Χρυσή Αυγή και την άνοδο του φασισμού στη χώρα μας. Βλέπεις η επικαιρότητα αποφεύγεται ως θέμα στην έκθεση.

      Το θέμα ξεφεύγει από κάθε αστική ανάλυση και απλές ρήσεις του τύπου "Φταίει η έλλειψη παιδίας". Και φυσικά, οι "ειδικοί", όπως αναφέρεις τους κυβερνώντες είναι άνθρωποι του κεφαλαίου που τους συμφέρει η εξουθένωση των μαζών και κατά συνέπεια η άνοδος του φασισμού, ο οποίος έτσι κι αλλιώς ήταν πάντοτε δεκανίκι του κεφαλαίου (βλέπε Ναζιστική Γερμανία).

      Επομένως, δε περιμένανε οι "ειδικοί" από σένα να τους εντοπίσεις το πρόβλημα. Το γνωρίζουν πολύ καλά. Και δεν το αφήνουν άλυτο από άγνοια. Ξέρουν πολύ καλύτερα από σένα (και μένα) τι κάνουν.

      Φιλικά,
      Γιάννης Θ.
      (το προηγούμενο σχόλιο δεν είναι δικό μου, απλά άδραξα την ευκαιρία)

      Διαγραφή
    3. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Γιάννη. Το συγκεκριμένο άρθρο δεν απευθύνεται στους Κυβερνώντες, αλλά σε αυτούς που λόγω άγνοιας κυρίως υιοθετούν τις αντιλήψεις ισχυρών καθοδηγητών γνώμης (ΜΜΕ- Πρόσωπα, κλπ).

      ΥΓ
      Ο τρόπος με τον οποίο έγραψες την απάντηση σου δείχνει γνώση επί του θέματος. Θα χαρώ πολύ να έχω και ένα κείμενο σου να διαβάσω και να δημοσιεύσουμε εάν θέλεις στις απόψεις φίλων. σκέψου το...

      φιλικά
      Μάρκος Σμυρνάκης

      Διαγραφή
  2. Symfono. kai epishs poioi einai oi eidikoi pou 8a dwsoun lysi sto provlhma?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το πρόβλημα είναι Κυβερνητικό, όπως αναφέρεται και στο άρθρο παραπάνω.Συγκεκριμένα, σύμφωνα πάντα με την δική μου άποψη, υπαίτιοι είναι οι ηγέτες της χώρας όπου ψηφίζουν τις αντίστοιχες ρυθμίσεις. Βέβαια μερίδιο ευθύνης μπορεί να αποδοθεί και στο λαό όπου ψηφίζει αυτούς που κυβερνούν....

    Με εκτίμηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?