Από τον Μιχάλη Χελιδονόπουλο
Είμαι επιφυλακτικός απέναντι στα "Πράσινα/Οικολογικά" κόμματα. Είμαι υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και πιστεύω ότι το μέλλον του πλανήτη δεν εξαρτάται μόνο από τα ψηφίσματα μεταξύ κρατών αλλά και από την προσωπική στάση του καθενός μας...
Το πρόβλημα εντοπίζεται (κατ' εμέ πάντα) στο γεγονός ότι δεν μπορεί ένα κόμμα να θέτει ως αυτοσκοπό την προστασία του περιβάλλοντος...
Η οικολογία και η οικολογική συνείδηση πρέπει να εντάσσονται μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ιδεών του οποίου θα αποτελούν υποσύνολο και "πράσινες" θέσεις οφείλουν να έχουν όλα τα κόμματα από την άκρα δεξιά ως την άκρα αριστερά, αφού μιλάμε για ένα πρόβλημα καθημερινό, χειροπιαστό, για όλους μας... Από την άλλη με ξενίζει το όνομα "Πράσινος/Οικολόγος" στην μαρκίζα των κομμάτων αυτών όπως θα με ξένιζε αντίστοιχα αν υπήρχε κόμμα κατά του Αναλφαβητισμού ή κατά της Φτώχιας ή της Μισαλοδοξίας...
H πράσινη πολιτική είναι μια πολιτική ιδεολογία που στοχεύει στην δημιουργία μιας οικολογικά βιώσιμης κοινωνίας ριζωμένη στην οικολογία και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, καθώς και στον εκδημοκρατισμό. Άρχισε να παίρνει μορφή στον δυτικό κόσμο τη δεκαετία του 1970. Από τότε τα Πράσινα κόμματα έχουν αναπτύχθει και καθιερωθεί σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, και έχει επιτευχθεί κάποια εκλογική επιτυχία.
Οι υποστηρικτές της πράσινης πολιτικής, ονομάζονται Πράσινοι, μοιράζονται πολλές ιδέες για την οικολογία, τη διατήρηση, τον φεμινισμό και τα κινήματα ειρήνης. Εκτός από τη δημοκρατία και τα οικολογικά ζητήματα, η πράσινη πολιτική ασχολείται με τις πολιτικές ελευθερίες, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη μη βία και τείνει να υποστηρίξει την κοινωνικό προοδευτισμό.
Η πράσινη ιδεολογία έχει διασυνδέσεις με διάφορες άλλες πολιτικές ιδεολογίες συμπεριλαμβανομένων τον οικοσοσιαλισμό, τον οικοαναρχισμό, τον οικοφεμινισμό και τον οικοφασισμό, αλλά σε ποιο βαθμό αυτές μπορούν να θεωρηθούν μορφές της Πράσινης πολιτικής είναι ένα θέμα συζήτησης, το οποίο ποικήλει από Πράσινα Κόμματα σε Πράσινα κόμματα και έχει μεγάλη σχέση και με το υπάρχον πολιτικό σύστημα που επικρατεί από χώρα σε χώρα, καθώς ιστορικά αυτά τα κόμματα δεν έχουν έντονα αντικαθεστωτικά στοιχεία.
Οι πράσινοι στην Αριστερά τηρούν τον οικο-σοσιαλισμό, μια ιδεολογία που συνδυάζει την οικολογία, με τον σοσιαλισμό και τον μαρξισμό και επικρίνουν το καπιταλιστικό σύστημα ως την αιτία της οικολογικής κρίσης, του κοινωνικού αποκλεισμού, της ανισότητας και της σύγκρουσης. Πολλοί των Κομμάτων των Πρασίνων δεν είναι ομολογουμένως οικο-σοσιαλιστές, αλλά τα περισσότερα Πράσινα Κόμματα σε όλο τον κόσμο έχουν ή είχαν ένα μεγάλο αριθμό οικο-σοσιαλιστικών μελών. Αυτό οδήγησε κάποιους στο δικαίωμα να αναφέρονται στους Πράσινους ως "καρπούζια" -. Πράσινοι στο εξωτερικό, με κόκκινο χρώμα στο εσωτερικό.
Εννοείται δεν υποβαθμίζω την σημασία της οικολογίας και της προστασίας του περιβάλλοντος, μην βρεθεί κανένας έξυπνος να πει κάτι τέτοιο... Απλά πιστεύω ότι η Οικολογία πρέπει να ενταχθεί μέσα στα προγράμματα των πολιτικών κομμάτων και όχι να αποτελεί αιτία δημιουργίας "ξεχωριστών" κομμάτων... "Εισοδισμό" πρέπει να κάνουν οι οικολόγοι και όχι να δημιουργούν ξεχωριστά κόμματα... Έτσι λέω εγώ...
Το πρόβλημα εντοπίζεται (κατ' εμέ πάντα) στο γεγονός ότι δεν μπορεί ένα κόμμα να θέτει ως αυτοσκοπό την προστασία του περιβάλλοντος...
Η οικολογία και η οικολογική συνείδηση πρέπει να εντάσσονται μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ιδεών του οποίου θα αποτελούν υποσύνολο και "πράσινες" θέσεις οφείλουν να έχουν όλα τα κόμματα από την άκρα δεξιά ως την άκρα αριστερά, αφού μιλάμε για ένα πρόβλημα καθημερινό, χειροπιαστό, για όλους μας... Από την άλλη με ξενίζει το όνομα "Πράσινος/Οικολόγος" στην μαρκίζα των κομμάτων αυτών όπως θα με ξένιζε αντίστοιχα αν υπήρχε κόμμα κατά του Αναλφαβητισμού ή κατά της Φτώχιας ή της Μισαλοδοξίας...
H πράσινη πολιτική είναι μια πολιτική ιδεολογία που στοχεύει στην δημιουργία μιας οικολογικά βιώσιμης κοινωνίας ριζωμένη στην οικολογία και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, καθώς και στον εκδημοκρατισμό. Άρχισε να παίρνει μορφή στον δυτικό κόσμο τη δεκαετία του 1970. Από τότε τα Πράσινα κόμματα έχουν αναπτύχθει και καθιερωθεί σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, και έχει επιτευχθεί κάποια εκλογική επιτυχία.
Οι υποστηρικτές της πράσινης πολιτικής, ονομάζονται Πράσινοι, μοιράζονται πολλές ιδέες για την οικολογία, τη διατήρηση, τον φεμινισμό και τα κινήματα ειρήνης. Εκτός από τη δημοκρατία και τα οικολογικά ζητήματα, η πράσινη πολιτική ασχολείται με τις πολιτικές ελευθερίες, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη μη βία και τείνει να υποστηρίξει την κοινωνικό προοδευτισμό.
Η πράσινη ιδεολογία έχει διασυνδέσεις με διάφορες άλλες πολιτικές ιδεολογίες συμπεριλαμβανομένων τον οικοσοσιαλισμό, τον οικοαναρχισμό, τον οικοφεμινισμό και τον οικοφασισμό, αλλά σε ποιο βαθμό αυτές μπορούν να θεωρηθούν μορφές της Πράσινης πολιτικής είναι ένα θέμα συζήτησης, το οποίο ποικήλει από Πράσινα Κόμματα σε Πράσινα κόμματα και έχει μεγάλη σχέση και με το υπάρχον πολιτικό σύστημα που επικρατεί από χώρα σε χώρα, καθώς ιστορικά αυτά τα κόμματα δεν έχουν έντονα αντικαθεστωτικά στοιχεία.
Οι πράσινοι στην Αριστερά τηρούν τον οικο-σοσιαλισμό, μια ιδεολογία που συνδυάζει την οικολογία, με τον σοσιαλισμό και τον μαρξισμό και επικρίνουν το καπιταλιστικό σύστημα ως την αιτία της οικολογικής κρίσης, του κοινωνικού αποκλεισμού, της ανισότητας και της σύγκρουσης. Πολλοί των Κομμάτων των Πρασίνων δεν είναι ομολογουμένως οικο-σοσιαλιστές, αλλά τα περισσότερα Πράσινα Κόμματα σε όλο τον κόσμο έχουν ή είχαν ένα μεγάλο αριθμό οικο-σοσιαλιστικών μελών. Αυτό οδήγησε κάποιους στο δικαίωμα να αναφέρονται στους Πράσινους ως "καρπούζια" -. Πράσινοι στο εξωτερικό, με κόκκινο χρώμα στο εσωτερικό.
Εννοείται δεν υποβαθμίζω την σημασία της οικολογίας και της προστασίας του περιβάλλοντος, μην βρεθεί κανένας έξυπνος να πει κάτι τέτοιο... Απλά πιστεύω ότι η Οικολογία πρέπει να ενταχθεί μέσα στα προγράμματα των πολιτικών κομμάτων και όχι να αποτελεί αιτία δημιουργίας "ξεχωριστών" κομμάτων... "Εισοδισμό" πρέπει να κάνουν οι οικολόγοι και όχι να δημιουργούν ξεχωριστά κόμματα... Έτσι λέω εγώ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου