Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Επαγγελματισμός, εμπιστοσύνη, συνεργασία είναι οι λέξεις – κλειδιά που οδηγούν στην επιτυχία»


Συνέντευξη του Βασίλη Παπαλυμπέρη

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1989 ως καθηγητής Γερμανικών, όμως γρήγορα τον κέρδισε ο χώρος του Μάρκετινγκ. Σήμερα, ο Βασίλης Παπαλυμπέρης, Υπεύθυνος Επικοινωνίας σε έναν από τους μεγαλύτερους εκπαιδευτικούς οργανισμούς της Ελλάδας, παραμένει ένα πολυάσχολο στέλεχος αλλά και με πολλά ενδιαφέροντα, όπως φανερώνεται από τη συνέντευξή μας, με αφορμή τον… χαρακτηρισμό του ως «ο γκουρού της διαπραγμάτευσης»!


Κύριε Παπαλυμπέρη, περιγράψτε μου το καθημερινό σας πρόγραμμα.

Φτάνω στη δουλειά μου γύρω στις 7.30 το πρωί. Θέλω να είμαι εκεί αρκετά νωρίς, ώστε να έχω το χρόνο να οργανωθώ, να δω τις εκκρεμότητες και τα ραντεβού που έχω. Η καθημερινότητα δεν είναι εύκολη, προκύπτουν συνεχώς θέματα που πρέπει να επιλυθούν και πολλές φορές οι συσκέψεις διαδέχονται η μια την άλλη. Όμως δεν πρέπει να μείνει τίποτα πίσω. Έτσι θα υπάρξουν αρκετές μέρες που θα μείνω στη δουλειά μου μέχρι αργά το απόγευμα, ή θα κανονίσω ένα επαγγελματικό ραντεβού ακόμα και το βράδυ. Αλλά και στο σπίτι όταν επιστέψω, η δουλειά συνεχίζεται. Έχω τηλεφωνικές επαφές με ανθρώπους από το χώρο των media ή κάθομαι στον υπολογιστή και διαβάζω. Διαβάζω άρθρα, διατριβές και εργασίες σχετικά με το Μάρκετινγκ. Την περασμένη εβδομάδα πέρασα αρκετές ώρες διαβάζοντας μια εργασία με θέμα τη συμπεριφορά του καταναλωτικού κοινού σε περίοδο κρίσης καθώς και τις τελευταίες αναλύσεις στο χώρο της διαφήμισης. Θέλω να είμαι ενημερωμένος. Παρακολουθώ την αγορά, τα media, τις ακροαματικότητες των ραδιοφωνικών σταθμών με ενημερωτικό χαρακτήρα και τις τηλεθεάσεις των δελτίων ειδήσεων και των ενημερωτικών εκπομπών. Αυτά είναι μερικά από τα εργαλεία της δουλειάς μου.

Από ότι ξέρω όμως έχετε και ακόμα μια ενασχόληση και μάλιστα με πολλές διακρίσεις.

Ναι, είναι αλήθεια. Εδώ και χρόνια ασχολούμαι με τη δημιουργία και την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους. Από το σενάριο και τη σκηνοθεσία ως το filming, το editing και τη μουσική επένδυση. Στην αρχή ήταν για μένα ένα χόμπι. Όμως σιγά – σιγά άρχισα να το χρησιμοποιώ και στη δουλειά μου. Τα τελευταία δύο χρόνια, 4 ταινίες έτυχαν σημαντικών διακρίσεων με μεγαλύτερη το πρώτο ΒΡΑΒΕΊΟ στο Διεθνή Διαγωνισμό Camera Zizanio.

Έχετε εργαστεί και ως καθηγητής Γερμανικών. Σας λείπει η εκπαιδευτική διαδικασία;

Τα 15 χρόνια που υπήρξα καθηγητής Γερμανικών είναι ίσως από τα ωραιότερα της ζωής μου. Έχω να θυμάμαι πολλά από τα χρόνια εκείνα. Όλα αυτά τα παιδιά που είχα μαθητές, τους συναδέλφους μου τότε, την Αμαλία, την Άγια, τον Μάκη, την Εύα… όλους. Πρόσφατα άνοιξα ένα κουτί, μέσα στο οποίο είχα φυλάξει χριστουγεννιάτικες κάρτες που μου είχαν χαρίσει παλιοί μαθητές μου. Συγκινήθηκα πολύ. Υπάρχουν στιγμές που η εκπαιδευτική διαδικασία μου λείπει, επαγγελματικά όμως έχω πια άλλον προσανατολισμό. Έχει και αυτός ο νέος προσανατολισμός τη γοητεία του και τις προκλήσεις του.

Οι συνεργασίες που έχετε κλείσει τα τελευταία χρόνια είναι εξαιρετικά σημαντικές και μάλιστα σε μια περίοδο μεγάλης κρίσης.

Το να κλείσεις μια καλή συμφωνία, κατά τη γνώμη μου, είναι το αποτέλεσμα μια σκληρής δουλειάς που έχει γίνει καταρχήν από άλλους, από τους συναδέλφους μου. Δεν μπορώ, και δεν θα το έκανα ποτέ, να πάω και να «πουλήσω αέρα». Το κάθε project που βγαίνει προς τα έξω είναι καλό, πολύ καλό και κρύβει πίσω του σκληρή δουλειά. Οι συνάδελφοί μου είναι άνθρωποι που πιστεύουν βαθιά σε αυτό που κάνουν, είναι επαγγελματίες που αγαπούν τη δουλειά τους, καλοί παιδαγωγοί και δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους κάθε φορά. Από εκεί και πέρα αρχίζει ο δικός μου ρόλος. Αυτό που έχω τονίσει επανειλημμένα σε ανθρώπους των media τους οποίους συναντώ, είναι ότι για μένα η αξία δεν είναι να έχω μαζί τους μια πελατειακή σχέση. Με ενδιαφέρει να κάνουμε μια καλή συνεργασία. Μια συνεργασία από την οποία θα βγουν κερδισμένοι όλοι. Για το λόγο αυτόν η επαφή μου μαζί τους δεν περιορίζεται στην ανταλλαγή ενός e-mail ή σε ένα τηλεφώνημα. Θέλω να έχω προσωπική επαφή μαζί τους, να πιούμε έναν καφέ μαζί και να κουβεντιάσουμε. Μόνο έτσι πιστεύω ότι η συνεργασία μας θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το μυστικό μιας επιτυχημένης επαγγελματικής πορείας;

Εάν ένα πράγμα με έμαθαν οι γονείς μου, είναι να μη φοβάμαι τη σκληρή δουλειά. Έχω δουλέψει πολύ και σκληρά για πάρα πολλά χρόνια. Δεν έχω πρόβλημα με το τι θα κάνω. Θα μπορούσα να κάνω οποιαδήποτε δουλειά. Η δουλειά δεν είναι ντροπή, αρκεί να είσαι έντιμος. Ούτως ή άλλως προέρχομαι από μια οικογένεια, που στερήθηκε πολλά για να με σπουδάσει. Ο πατέρας μου δούλευε για αυτόν το λόγο δύο δουλειές και η μητέρα μου ήταν δίπλα σε μένα και την αδερφή μου σε κάθε βήμα μας. Έχω όμως πάντα ένα στόχο: να προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο πιο καλά μπορώ. Έχω κοιμηθεί πολλές φορές βράδυ στη δουλειά μου, γιατί ο χρόνος δεν μου επέτρεπε να γυρίσω σπίτι μου. Έπρεπε να γίνουν πολλά και έπρεπε να είμαι εκεί. Και θα το ξανάκανα άνετα, αν αυτό διασφάλιζε την επιτυχία μιας Εκδήλωσης ή ενός project. Από εκεί και πέρα, θα το ξαναπώ: οι συνάδελφοί μου παίζουν το σημαντικότερο ρόλο. Εκείνοι είναι η ψυχή της εκδήλωσης, όχι εγώ.

Έχετε όμως συναντήσει και εμπόδια ή δυσκολίες, φαντάζομαι.

Φυσικά. Θα ήταν παράδοξο να μη συναντήσω δυσκολίες. To θέμα είναι, να υπάρχει καλή συνεργασία και κοινός στόχος, που δεν μπορεί να είναι άλλος από την επιτυχή έκβαση της εκδήλωσης ή του project. Αυτή είναι η αφετηρία. Από εκεί και πέρα, οποιαδήποτε δυσκολία παρουσιαστεί, θα αντιμετωπιστεί. Μέσα από το διάλογο και τη σωστή συνεργασία μπορεί να βρεθεί λύση για το κάθε πρόβλημα. «Επαγγελματισμός, εμπιστοσύνη, συνεργασία» είναι οι λέξεις – κλειδιά που οδηγούν στην επιτυχία.

Πόσο πιστεύετε ότι έχει βοηθήσει η ανάπτυξη της τεχνολογίας το Μάρκετινγκ;

Η τεχνολογία, το διαδίκτυο, τα blogs, τα «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα είναι καινούργια όπλα στη φαρέτρα ενός υπευθύνου μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων. Πριν από χρόνια, όταν αυτά δεν υπήρχαν οι δυνατότητες διαφήμισης μιας επιχείρησης ήταν πολύ λίγες και συγκεκριμένες. Τώρα καλείται ο κάθε υπεύθυνος μάρκετινγκ να χρησιμοποιήσει αυτά τα όπλα σωστά, ανάλογα με το προφίλ της εταιρείας στην οποία εργάζεται. Εκεί χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά όταν δουλεύεις σε ένα Σχολείο, σε ένα ναό Γνώσης και Παιδείας.

Πείτε μου κάποια χαρακτηριστικά που έχετε και θεωρείτε ότι είναι προτερήματά σας.

Το πάθος με το οποίο υπερασπίζομαι τη δουλειά μου και το ότι είμαι αληθινός απέναντι στον άλλον. Δεν διστάζω να δείξω τη χαρά μου, τη λύπη μου, το θυμό μου.

Και χαρακτηριστικά που θεωρείτε μειονεκτήματά σας;

Αυτά που μόλις σας ανέφερα.



Πηγη:www.epistimonikomarketing.g

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?