Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ενέργεια ως Κοινωνικό Αγαθό

Στις μέρες μας, η σχέση της οικολογίας με την γενική πολιτική παίρνει δραματική τροπή. Όχι ότι δεν υπήρχε πριν, αλλά τώρα και ο πιο δύσπιστος το αναγνωρίζει  (Βιομηχανικές ΑΠΕ πρόγραμμα Helios, Fast Track, διευρυμένη φτώχια).

Σαν Οικολογική Κίνηση Μιραμβέλλου έχουμε ξεκάθαρη θέση για την ενέργεια σαν κοινωνικό αγαθό όπως και για το νερό.

 Μπροστά σε μια λαίλαπα επικίνδυνων πολιτικών για το περιβάλλον και τη ζωή μας, έχουμε μπροστά μας και τον εκβιασμό για την διακοπή ρεύματος στους συμπολίτες μας που δεν θα πληρώσουν το λεγόμενο «χαράτσι».

 

Δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους μας, ότι μπορεί να υπάρχει σπίτι στην Ελληνική επικράτεια που να μην έχει το στοιχειώδες κοινωνικό αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας, το παιδί να μην έχει φως να διαβάσει. Τα στοιχειώδη της ενέργειας και του πόσιμου νερού πρέπει να διασφαλίζονται στις σύγχρονες, πολιτισμένες κοινωνίες και να μην γίνονται αντικείμενο πλουτισμού από κανένα.

Με το ίδιο βλέμμα ασκούμε κριτική στην λεηλασία των φυσικών πόρων που πάει να γίνει πράξη με τις Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και το πρόγραμμα HELIOS το οποίο μάλιστα η σημερινή κυβέρνηση το έχει στην προμετωπίδα των σχεδίων «ανάπτυξης» της χώρας. Ίδια λογική επικρατεί με τα σχέδια FAST TRACK με τα οποία παραθαλάσσιες περιοχές, (τεράστιες εκτάσεις) προσπαθούν να παρακάμψουν τους κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος και στους ισχύοντες πολεοδομικούς όρους.

Ταυτόχρονα δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην λεηλασία των δασών μας σε πανελλαδικό επίπεδο τόσο από την ανεξέλεγκτη εγκατάσταση Α.Π.Ε. όσο και από τα όλο και διευρυνόμενα φτωχότερα νοικοκυριά για να καλυφθούν οι ανάγκες σε θέρμανση ή και από εμπόρους ξυλείας. Αυτό είναι μία από τις ενδείξεις για την επίδραση της γενικευμένης φτώχειας στην φύση.

Για όλα τα προηγούμενα η Οικολογική Κίνηση δεν δικαιούται να σφυρίζει αδιάφορη. Είμαστε αλληλέγγυοι, με κάθε πολίτη, με κάθε κίνημα, αυτής της χώρας που αντιστέκεται, με τον τρόπο του ο καθένας σε αντικοινωικές και καταστροφικές επιλογές.


Το ΔΣ Οικολογική Κίνηση Μιραμβέλλου
 Πηγή: ecomirabello
Δημοσίευση : Βογιατζάκη Δέσποινα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?