Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιγάντια προγράμματα αναδάσωσης σε όλο τον κόσμο

Επικεφαλής του εγχειρήματος ο τέως πρωθυπουργός της Σουηδίας και η «Πρόκληση της Βόννης» Σε καινούργια προσπάθεια αποδύονται διεθνείς οργανισμοί για την αναδάσωση εκατομμυρίων στρεμμάτων στον πλανήτη, στα οποία, στο παρελθόν, βασίλευαν πυκνά δάση.



Έως το 2020, η «Πρόκληση της Βόννης» και ο τέως πρωθυπουργός της Σουηδίας Γκόραν Πέρσον που θα τεθεί επικεφαλής της πρωτοβουλίας φιλοδοξούν να αναδασώσουν 1,5 δισεκατομμύρια στρέμματα, δηλαδή το 7% από τα 20 δισεκατομμύρια στρέμματα στον πλανήτη τα οποία, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, είναι κατάλληλα για αναδάσωση. Στον τελευταίο αριθμό καταλήγει έκθεση της δεξαμενής εγκεφάλων Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων (World Resources Institute), της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) και του South Dakota State University, υποστηρίζοντας ότι η συνολική έκταση που είναι κατάλληλη για αναδάσωση ισούται περίπου με το ήμισυ της ασιατικής ηπείρου.




Το συντονισμό της προσπάθειας αναλαμβάνει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Αποκατάστασης, οργανισμός τον οποίο εισηγήθηκε ο Γκόραν Πέρσον σε πρόσφατη συνάντηση, στη Βόννη, υπουργών, επικεφαλής επιχειρήσεων και ειδικών, για την αποκατάσταση του δασικού πλούτου.


«Η αποκατάσταση υποβαθμισμένων εκτάσεων 1,5 δισεκατομμυρίων στρεμμάτων είναι μία εξαιρετική και εν πολλοίς ανεκμετάλλευτη ευκαιρία για τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας και για οικονομική ανάπτυξη, ενώ θα προστατεύει επίσης και το κλίμα μας», τόνισε ο τέως πρωθυπουργός της Σουηδίας. Πρόσφατη ανάλυση από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης τοποθετεί στα 85 δισ. δολάρια τα ετήσια οφέλη στις εθνικές και την παγκόσμια οικονομία από την αναδάσωση των 1,5 δισεκατομμυρίων στρεμμάτων.


Σχεδόν 30% της παγκόσμιας δασοκάλυψης έχει αποψιλωθεί, τους τελευταίους αιώνες, ενώ άλλο 20% έχει υποβαθμισθεί. Περίπου 10 δισεκατομμύρια στρέμματα, τα οποία στο παρελθόν καλύπτονταν από δάση, είναι σήμερα καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή πυκνά κατοικημένες περιοχές. Η καινούργια πρωτοβουλία δεν επιζητά να βγάλει εκτός παραγωγής σημερινές περιοχές αγροκαλλιεργειών, αλλά το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων υποστηρίζει ότι ορισμένες από αυτές «ενδέχεται να επωφεληθούν από τη φύτευση δέντρων σε στρατηγικά σημεία για την προστασία και αύξηση της γεωργικής παραγωγικότητας και άλλων λειτουργιών των οικοσυστημάτων».


«Η αποκατάσταση των δασών που έχουν χαθεί θα αυξήσει τα αποθέματα διοξειδίου του άνθρακα και θα έχει ως αποτέλεσμα υγιή και ανθεκτικά οικοσυστήματα, τα οποία θα παρέχουν την πληθώρα αγαθών και υπηρεσιών που χρειάζονται οι άνθρωποι και, επιπλέον, θα οδηγήσει σε αύξηση της βιοποικιλότητας», τόνισε ο Ασκό Χάλα, πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης. Οι υποστηρικτές της πρωτοβουλίας ελπίζουν ότι ο ΟΗΕ, οι κυβερνήσεις και άλλοι οργανισμοί θα υιοθετήσουν ως επίσημο στόχο την «Πρόκληση της Βόννης».



Πηγή: Newsbomb.gr
Ανάρτηση: Μάρκος Σμυρνάκης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ;

Γράφει η Ελένη Χελιώτη Το 2013, μία Γιαπωνέζα δημοσιογράφος ειδήσεων ονόματι Miwa Sado πέθανε ξαφνικά, αμέσως μετά την κάλυψη δύο συνεχόμενων εκλογών. Μια έρευνα από κυβερνητικούς αξιωματούχους κατηγοριοποίησε την τραγωδία ως karoshi, θάνατος, δηλαδή, από υπερκόπωση. Η Sado είχε συμπληρώσει 159 ώρες επίσημων υπερωριών τον προηγούμενο μήνα. Όταν βρέθηκε το πτώμα της, κρατούσε ακόμα στα χέρια της το κινητό της τηλέφωνο. Όπως αναλύει ο ανθρωπολόγος James Suzman στο πρόσφατο βιβλίο του, «Work: A History of How We Spend Our Time», η ιστορία της Sado και το φαινόμενο karoshi αναδεικνύουν τους κινδύνους μιας μεταβιομηχανικής οικονομίας στην οποία τόσο η διαθέσιμη εργασία όσο και οι φιλοδοξίες μας έχουν γίνει ουσιαστικά άπειρες. «Από τότε που μερικοί από τους προγόνους μας αντικατέστησαν τα τόξα τους και τα σκαπτικά μπαστούνια με άροτρα και σκαπάνες, ο θάνατος από την υπερβολική εργασία έγινε εφικτός», γράφει ο Suzman. Αλλά, όπως διευκρινίζει, «αυτό που οδήγησε τους ομοϊδεάτες της Miwa Sado στ...

Τι δώρο έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου;

Το συμβολικό δώρο που έκαναν οι Κρητικοί στην Έλενα Παπαρίζου και την συγκίνησε Οι δεσμοί της Έλενας Παπαρίζου με την Κρήτη είναι ισχυροί! Η αγαπημένη τραγουδίστρια μικρών και μεγάλων επισκέπτεται το νησί με κάθε ευκαιρία και οι φίλοι της σε κάθε περιφερειακή ενότητα είναι πάρα πολλοί. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε το γεγονός πως φέτος έχει βρεθεί στο νησί μας για συναυλίες ήδη δυο φορές. Στην αρχή του Καλοκαιριού, τον Ιούνιο,   ουσιαστικά «εγκαινίασε» το συναυλιακό καλοκαίρι με το Ηράκλειο & με χιλιάδες θαυμαστές της να την αποθεώνουν τραγουδώντας μαζί της τραγούδια αγαπημένα. Αλλά και τον Αύγουστο, η Number one βρέθηκε στην Κρήτη με το Λασίθι και τα Χανιά να αποτελούν αυτή τη φορά τον προορισμό της. Η πολυβραβευμένη ερμηνεύτρια έχει και ισχυρό fan club στην Κρήτη! Μάλιστα τα μέλη του της επεφύλαξαν – στην τελευταία της κάθοδο- και μια υπέροχη έκπληξη! Το club αποφάσισε να της κάνει ένα δώρο τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό! Η Έλενα Παπαρίζου απέκτησε την δική της κα...

"Ο γάιδαρος ο Μένιος" στο "Σπίτι του Πολιτισμού"

Παράσταση για παιδιά Την παιδική παράσταση "Ο γάιδαρος ο Μένιος ο παραχαϊδεμένος" παρουσιάζει το "Μικό Θέατρο", την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο Σπίτι του Πολιτισμού. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική παράσταση για παιδιά και γονείς, με θέμα την ανατροφή και τα όρια στη σχέση μητέρας και παιδιού. «Την ιστορία θα σας πω του γάιδαρου του Μένιου, του Μένιου του μονάκριβου του πολυαγαπημένου, που η μαμά του η Φιλιώ του είχε αδυναμία, τέτοιο γαϊδούρι πίστευε, δεν έχει άλλη καμία.

Τοξικό εργασιακό περιβάλλον

  Γράφει η Βογιατζάκη Δέσποινα Οι τοξικοί άνθρωποι υπάρχουν παντού γύρω μας. Θέλοντας να προστατέψουμε τον εαυτό μας σε περίπτωση που θα συναντήσουμε ένα τοξικό άνθρωπο στο προσωπικό μας περιβάλλον, θα προσπαθήσουμε να τον απομακρύνουμε από τη ζωή μας ή να αποστασιοποιηθούμε από αυτόν. Σε περίπτωση που υπάρχει τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούμε από αυτόν τον άνθρωπο είτε πρόκειται για τον εργοδότη ή προϊστάμενο, είτε για συνεργάτη ή συνάδελφο, είτε για τον πελάτη μας.   Η συνύπαρξη με ένα τοξικό άτομο είναι από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος και γίνεται ακόμα χειρότερη όταν αυτή η κατάσταση βιώνεται σε καθημερινή βάση. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δέχονται ή έχουν δεχτεί εργασιακό εκφοβισμό και ότι η πρώτη σκέψη που είχαν, ως αντιμετώπιση αυτού, ήταν να παραιτηθούν από την εργασία τους. Η σκέψη της απομάκρυνσης από τον εργασιακό χώρο καλό θα είναι να είναι η έσχατη λύση, μιας...

Γράφοντας την ιστορία του 21ου αιώνα.

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που βρίσκονται στην κυβέρνηση, μας διαβεβαιώνουν συνεχώς ότι το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας θα είναι καταστροφικό για το κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως να κάνουν μια έστω σύντομη περιγραφή κάποιον   συνεπειών. Μάλλον θεωρούν ότι με την τήρηση και εφαρμογή του μνημονίου, όλα κυλούν ομαλά, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων στους δρόμους, τους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, αυτούς που δεν έχουν σπίτι να μείνουν, καθώς και το ποσοστό ανεργίας που ανεβαίνει με γοργούς ρυθμούς προς τον τερματισμό.  Το σενάριο έχει ξανά παιχτεί, έχουμε δει και άλλα μνημόνια να εφαρμόζονται, ενώ στην συνέχεια ότι με αγώνα κατορθώνουν οι πολιτικοί να διασώσουν από κάθε μνημόνιο, απλά αποτελεί αναβολή μέχρι το επόμενο. Μήπως πρέπει να αναλογιστούμε εάν η εφαρμογή κάθε φορά ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου δεν αποτελεί λύση, αλλά μας φέρνει όλο ένα και πιο κοντά στην χρεοκοπία?